كند اول به ياد عيبهاى خود باشد پس از يادآورى آنها را ريشه كن كند و از آنها طلب آمرزش از خدا كند و بر شما باد بذكر خدا كه شفاست و بپرهيزيد از عيبجوئى مردم كه درد است .
حضرت عيسى بن مريم با همراهانش به مردار سگى برخوردند همراهان عرضكردند : اين مردار چقدر گنديده است حضرت عيسى فرمود : چقدر دندانهايش سفيد است كنايه از اينكه زبانش جز به خوبى و خير باز نشد .
غيبت اين است ياد كنى برادرت را به چيزى كه اگر بشنود آن را ناخوش داشته باشد چه آن يادآورى مربوط به نقص بدنى او باشد يا از نظر حسب و نسب يا بستگى بخلقت و كردار و دين و دنيايش داشته باشد حتى اگر از نظر وضع لباس هم باشد غيبت است .
و حضرت فرمود : و حدّ غيبت اين است كه بگوئى در باره ى برادرت چيزى را كه در او باشد اگر عيبى در او نباشد و بگوئى آن بهتان است بر او و آن كس كه در مجلس غيبت حاضر است و غيبتكننده را نهى نمىكند شريك تو است در آن غيبت و آنكه مانع از غيبت شود آمرزيده است .
و حضرت فرمود كسى كه آبروى مؤمنى را نگهدارد بر خداست كه او را از آتش آزاد كند .
و فرمود خوشا به حال كسى كه از عيبجوئى مردم صرف نظر كند و سرگرم عيبهاى خودش باشد و آنچه سبب غيبت مىشود خشم و حسدى است كه در سينه است هر گاه مردم خود را از اين دو حفظ كردند غيبت مردم را كمتر ميكنند و رسول خدا فرمود : كه همانا براى دوزخ
إرشاد القلوب ( فارسي ) — صفحة 280
مساهمون: الحسن بن محمد الديلمي
ص٢٨٠