جشنهاى ساليانه عهد ساسانيان « 1 » عموما داراى صورت دهقانى و روستايى بوده و در اصل با امور كشاورزى بستگى داشته است . چون دين رسمى ساسانيان اين اعياد را پذيرفته بود ، هنگام اجراى جشن از يك طرف مراسم مذهبى صورت ميگرفت و از طرف ديگر تشريفات و اعمال خاصى انجام مىشد . مبداء اين اعمال اخير ، اعتقاد بسحر و جادو بوده ، اما رفتهرفته مبدل بمراسم عادى گشته ، تفريحات عاميانه نيز از هر قبيل در آن وارد شده بود . چنان كه رسم عوام الناس است و محققان رسوم عاميانه ملل به خوبى از آن اطلاع دارند ، اكثر اين جشنهاى ساليانه را مردمان با يكى از حوادث تاريخ داستانى مربوط ميكردهاند . مثلا فلان عيد را يادگار فلان واقعه ميدانستند ، كه در عهد جمشيد يا فريدون يا پهلوانى داستانى رخ داده بود .
سال زردشتيان دوازده ماه دارد ، كه هر يك را نام يكى از ايزدان بزرگ نهادهاند و ترتيب آنها از اين قرار است :
1 - فروردين
Fravardin
( فروشىها
Eravashi
)
2 - اردوهشت
Urdvahiht
( اش و هشت
Asha Vahishta
)
3 - خورداذ
Khvaradh
( هوروتات
Haurvtat
)
4 - تير
Tir
( تشترى
Tishtrya
)
5 - امرداد
Amurdadh
( امرتات
Ameretat
)
6 - شهريور
Shahrevar
( خشثرويرى
Khshathra Vairya
)
7 - مهر
Mihr
( ميثر
Kithra
)
8 - آبان
Abhan
( « آبها » ، اناهيتا
Anahita
)
9 - آذر
Adhur
( آتر ، آتش
Atar
)
10 - دذو
Dadhv
( خالق ، اوهرمزد
Ohrmazd
)
11 - وهمن
Vahman
( وهومنه
Vohu Manah
)
12 - اسپندارمذ
Spandarmadh
( اسپنت ارميتى
Speuta armati
)
هامش
( 1 ) - نيبرگ ، متون راجع به تقويم مزديسنىH . S , Nykbeg , Texte um mazdyasnischen Kalender , Upsala Univesitets Arsskrift 1934