حملهء مستقيم به اصفهان افغانها كوشيدند كه بر يكى از پلهاى باشكوه زايندهرود تسلط حاصل كنند . دفعهء اول محمود شكست خورد ولى در كوشش ثانوى او تقريبا پل را به تصرف درآورده بود كه محمد آغانامى از خواجههاى سفيد پوست به نجات آن اقدام نمود و افغانها را عقب راند . محمود از اين شكست مأيوس شد و مصمم گشت بقندهار مراجعت كند به شرطى كه خراسان و كرمان بحكومت مستقل او تسليم شود و با يك شاهزاده خانم ايرانى ازدواج نموده و بالاخره معادل 100 هزار ليره به او تسليم گردد . ايرانيان اين شروط را قبول نكردند و محمود كه اميد هرگونه حملهاى را در حال حاضر از دست داده بود مشغول غارت آن نواحى شده و براى سپاهيان خود آذوقه و خواروبار تهيه مىنمود . ايرانيان به او فرصت چنين كارى را دادند در صورتى كه مىتوانستند نيروهاى كوچك او را مغلوب ساخته و مانع عمليات او در جمعآورى خواروبار گردند . محمود پس از آنكه قصبات پرنعمت و حاصلخيز اطراف اصفهان را خراب نمود و ساكنين آن نواحى را بپايتخت راند ، مجددا بيكى از پلهاى زايندهرود حمله كرد و در اينبار پادگان گرجى آن مأيوسانه جنگيده و در آب غرق شدند .
پس از آن افغانها منظما شهر را محاصره نمودند . امان اللّه خان نيز قافلهء خواربار را كه از لارستان و بختيارى فرستاده شده بود سر راه گرفته و مانع شد . « 1 »
سكنهء پهلوان بن اصفهان
در چنين موقعى فقط يك شعاع ضعيف كافى است كه ايرانيان را كمى تسكين مىدهد ، بن اصفهان كه قصبهاى در ده ميلى پايتخت بود از تسليم امتناع نمود و علاوه بر آن ساكنينش كار ديگرى نيز كردند . توضيح آنكه وقتى كه امان اللّه خان در حالى كه قافلهء لارستان را زده و با اموال آنان در حال بىنظمى مراجعت مىنمود اهالى اين قصبه بر سر او تاختند . محمود براى امان اللّه خان كمك فرستاد ولى دهقانان پيروزى
هامش
( 1 ) - ملكم ميگويد كه بن اصفهان در سه ميلى پايتخت واقع شده ، ولى « اسقف ستيلمان » كه در اين موضوع تحقيق و رسيدگى نموده به من اطلاع داد كه آن قصبه يكى از دهات معروف « سه ده » است و در ده ميلى شمال غربى اصفهان واقع شده رئيس اين دهات موسوم به وارنوس فدران است كه عوام به اصفهان ميگويد ( مؤلف )