جز در برابر كردار بشما روزى داده نشود ، واى بر شما علماى بدكردار ، مزد را بگيريد و كار را ضايع سازيد ، نزديك است كه صاحب كار ، كارش را بپذيرد و نزديك است كاركنان از تنگناى دنيا بتاريكى گور روند ، چگونه دانشمند است كسى كه در راه آخرت است ورو به دنيا دارد ، و آنچه به او زيان رساند محبوبتر است نزدش از آنچه به او سود رساند .
شرح - آنچه ترجمه شد بنا بر اين است كه مراد از « رب » در جملهء « رب العمل » خداى متعال باشد ولفظ « يقبل » بياء موحدة و به صورت معلوم خوانده شود و از قبول گرفته شده باشد . ولى ممكن است « يقبل » به صورت مجهول خوانده شود ومقصود از « رب العمل » نيز عابدى باشد كه از عالم ودانشمند پيروى وتقليد مىكند ، و آنچه از دانشمند مىشنود به آن عمل كند و خود عالم عمل نكند ، كه حضرت بخواهد توبيخ كند دانشمندانى را كه بگفتار خود عمل نكنند ، و اين كلامى است كه فيض عليه الرحمة در معناى حديث فرموده است ، ومحتمل است « يقبل » بياء مثناة و از اقاله باشد ، و بنا بر اين ترجمه چنين است : « نزديك است صاحب كار كارش را پس بگيرد . . . » و اين احتمال را مجلسى عليه الرحمة از بعضى نقل فرموده است .
14 - امام صادق عليه السّلام فرمود : دورترين حالى كه بنده از خداى عز وجل دارد اينست كه اندوهى جز براى شكم وفرج نداشته باشد .
15 - ونيز آن حضرت عليه السّلام فرمود : هر كه بامداد كند و روز را بشب رساند وبزرگترين اندوهش دنيا باشد خداى تعالى فقر وپريشانى را جلوى چشمش نهد ، وكارش را پريشان سازد ، وبجز بدان چه خداوند روزى او كرده نرسد ، و هر كه بامداد كند وشام كند وبزرگترين اندوهش آخرت باشد ، خداوند توانگرى وبىنيازى در دلش نهد وكارش را منظم كند .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 8
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٨