شرح - مجلسى عليه الرحمة ( در اين جمله كه فرمايد ) : خداوند پريشانى را جلوى چشمش نهد گويد : زيرا هر چه از دنيا بدست او رسد به همان اندازه حرصش افزون گردد ونيازش زياد شود ، يا بخاطر كمى توكل او بر خدا برخى از درهاى روزى بر او بسته گردد ، ( و اين كه فرمود ) : خداوند توانگرى در دلش نهد ، يعنى بوسيلهء توكل بر خدا ، و بيرون بردن حرص ودوستى دنيا از دلش ، او را بىنياز كند .
16 - ونيز آن حضرت عليه السّلام فرمود : هر كه بيشتر به دنيا آلوده است هنگام جدائى از آن افسوسش سختتر است .
17 - عبد الله بن يعفور گويد : شنيدم از حضرت صادق عليه السّلام كه ميفرمود : هر كه دل به دنيا بندد به خصلت دل بسته است : اندوهى كه پايان ندارد . وآرزوئى كه بجنگ نيايد ، واميدى كه بدان نرسد .
شرح -
مجلسى ( ره ) گويد : زيرا آنچه فرا خور حرص او است براى او فراهم نگردد ، و از آفات ومصائب آن نتواند دورى كند ، پس هميشه در غم واندوه آنچه از دستش رفته و آنچه برايش فراهم نگشته مىباشد .
باب طمع
1 - حضرت صادق عليه السّلام فرمود : چه زشت است براى مؤمن كه ميل ورغبتى در او باشد كه او را خوار كند .
شرح - مجلسى ( ره ) گويد : مقصود رغبت بمردم است به خواهش كردن از ايشان ، و اين است آن رغبتى كه باعث خوارى وذلت است و اما رغبت بجانب پروردگار متعال پس آن عين عزت است .
2 - از حضرت باقر عليه السّلام روايت كنند كه فرمود : چه بد بنده ايست آن بندهء كه در او