به انسان ابو بكر است ، و اخبار بسيارى در اين زمينه وارد شده است .
3 - امام صادق عليه السلام راجع بقول خداى عز و جل « كسانى كه ايمان آوردند و ايمان خود را بستم نياميختند - 81 سوره 6 - » فرمود : يعنى بولايتى كه محمد صلَّى الله عليه و آله آن را آورده ايمان آوردند و آن را بولايت فلان و فلان نياميختند ، كه آن ايمان آميخته بستم است .
توضيح - مفسرين گفتهاند : مقصود از ستم شرك و گناه كبيره است ، ولى از نظر تأويل در اين روايت بدوست داشتن فلان و فلان غير از امير المؤمنين بيان شده است .
4 - حسن بن نعيم صحاف گويد : از امام صادق عليه السلام راجع بقول خداى عز و جل « برخى از شما مؤمن و برخى كافرند - 2 سوره 64 - » پرسيدم ، فرمود : روزى كه مردم به صورت مور در صلب آدم عليه السلام بودند ، خدا ايمان و كفر آنها را با ولايت ما شناخت ( پس ولايت ما را در هر كس ديد مؤمنش دانست و در آنكه نديد كافرش شناخت ) .
توضيح - آيه شريفه در قرآن چنين است ، * ( هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ فَمِنْكُمْ كافِرٌ وَمِنْكُمْ مُؤْمِنٌ ) * و گويا تقديم و تأخير در اينجا از اشتباهات نساخ است .
5 - حضرت ابو الحسن عليه السلام در باره قول خداى عز و جل « به نذر وفا ميكنند - 6 سوره 76 - » فرمود : بنذرى كه از آنها پيمان گرفته شد و آن ولايت ماست ، وفا ميكنند .
6 - امام باقر عليه السلام در باره قول خداى عز و جل « و اگر آنها تورات و انجيل و آنچه را از پروردگارشان بر آنها نازل شده به پا دارند - 66 سوره 5 - » فرمود : آنچه نازل شده ولايت است .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 278
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٧٨