آل محمدند ، همان كسانى كه چون حديثى شنوند ، كم و زيادش نكنند ، و چنان كه شنيدهاند تحويل دهند .
توضيح - مقصود از رواياتى كه در اين باب ذكر شد تسليم بودن و گردن نهادن شيعيانست در برابر ائمه هدى عليهم السلام نسبت به او امر و نواهى و حالات مختلف و اوضاع گوناگون ايشان ، و عدم اعتراض و انتقاد در مقام زبان و دل نسبت به آنچه از ايشان صادر مىشود .
پيداست كه پايه و ريشه عقايد شيعه و نيز اصل واقع و حقيقت اينست كه : خدا براى رهبرى و هدايت بشر بعد از پيغمبر اسلام دوازده نفر مشخص و مخصوص را معين فرموده و ايشان را از خطا و لغزش و گناه معصوم داشته و عين حقيقت و واقع را به آنها الهام كرده است ، غير از ايشان هر بشرى در دنيا جايز الخطاست ، گناه و آلودگى دارد ، اشتباه و فراموشى عارضش شود و از گمراهى و پشيمانى مصون نباشد ، بعد از پيغمبر اسلام ( ص ) تنها 12 نفر بودند كه بشهادت تاريخ و حتى دشمنانشان هيچ يك از اين نقائص دامنگير آنها نبود پيداست كه وقتى انسان باور كرد كه چنين پيشوايانى دارد ، از دل و جان تسليم آنها مىشود و رشته اطاعت و انقيادشان را به گردن مياندازد ، زيرا ميداند كه عقل و فكر و فراست و تيزبينى و دور انديشى ايشان از خود او و از تمام افراد بشر معاصر خود بهتر و برتر است و هر چند عقيده او نسبت به امام و رهبرش سستتر باشد ، فرمانبرى و گردن نهادن او در برابر آن رهبر كمتر و ضعيفتر است .
از روايات اين باب بدست مىآيد كه در ميان شيعه افرادى كه ائمه خود را به خوبى شناخته و تسليم و منقاد محض ايشان گشتهاند ، وجود دارند ، اما بسيار اندك و غريبوارند و نيز در اين روايات ذكر لازم و اراده ملزوم است ، يعنى اگر چه منطوق صريح آنها اينست كه : تسليم امام و پيشواى خود باشيد ، ولى مقصود اينست كه : امام و پيشواى خود را به خوبى بشناسيد تا طبعا و ناچار تسليمش شويد و بدانيد كه آنگاهست كه ايمان شما كامل شود ، نماز و روزه و حج شما سود بخشد ، خدا ثواب شما را زياد كند ، رستگار شويد و ، و ، و ، پروردگارا به حق ائمه معصومين عليهم السلام آنها را چنان كه هستند بما معرفى كن تا چنان كه بايد مطيع و تسليمشان باشيم .
در اينكه بر مردم لازمست پس از اداى حج خدمت امام آيند و معالم دينشان را بپرسند و ولايت و دوستى خود را عرضه دارند
1 - فضيل گويد : امام باقر عليه السلام بمردمى كه گرد كعبه طواف ميكردند ، نگاه كرد و فرمود :