تسليمشوندگان همان نجيبانند ، پس مؤمن غريب است و خوشا حال غريبان . ( يعنى چون مؤمن با تسليم كمياب است پس او غريب است ، زيرا هم انس ندارد و انسش تنها با خداست ) .
6 - امام صادق عليه السلام ميفرمود : هر كه را خوش آيد كه تمام مراتب ايمان را كامل كند ، بايد بگويد :
گفتار من نسبت بهر موضوعى گفتار آل محمد است در آنچه ( بواسطه تقيه يا عدم فهم مخاطب ) پنهان كنند و در آنچه آشكار دارند ، در آنچه از ايشان به من برسد و در آنچه به من نرسد .
7 - زراره يا بريد گويد : امام باقر عليه السلام فرمود : بتحقيق كه خدا امير المؤمنين عليه السلام را در كتابش مخاطب ساخته است ، عرض كردم : در كجا ؟ فرمود : در اين قول : « اگر آنها زمانى كه بخويش ستم كردند پيش تو آمده و از تو آمرزش خواسته بودند و پيغمبر برايشان آمرزش خواسته بود ، خدا را توبه پذير و مهربان مييافتند ، نه بپروردگارت سوگند ايمان ندارند تا ترا در مشاجرات خويش حاكم قرار دهند » يعنى در پيمانى كه بستند ، كه اگر خدا محمد را ميرانيد ، امر خلافت را به بنى هاشم برنگردانند « سپس در دل خود از آنچه حكم كرده ئى » از كشتن يا بخشيدن « ملالى نيابند و بىچون و چرا گردن نهند » .
توضيح - خطاب در جمله جاؤك متوجه امير المؤمنين عليه السلام است نه پيغمبر ، زيرا سپس ميفرمايد : و پيغمبر صلَّى الله عليه و آله برايشان آمرزش خواسته بود و اگر خطاب متوجه پيغمبر بود بايد بفرمايد و تو برايشان آمرزش . . .
8 - ابو بصير گويد : امام صادق عليه السلام راجع بقول خداى عز و جل « كسانى كه سخنان را ميشنوند و از نيكوترش پيروى ميكنند ، تا آخر آيه - 18 سوره 39 - » فرمود : ايشان تسليمشوندگان در برابر
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 237
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٣٧