سر داشت و به همين منظور ، شاعر معروف ، عمارة اليمنى را به نمايندگى از خود در سال 550 / 1156 در دوران فائز فاطمى و وزيرش الملك الصالح طلائع بن رزيك به قاهره فرستاد . اين در حالى بود كه وى رابطه و ارادت خود را نسبت به عباسيان حفظ كرد . زمانى كه عماره به قاهره رسيد ، مورد استقبال و تكريم فراوان قرار گرفت و قصيده خود را در ستايش از خليفهء فاطمى و وزيرش قرائت كرد و اهداف خود را از اين سفر به مثابه يك سفير بيان كرد و پس از انجام وظيفه ، در همان سال به مكه بازگشت . « 1 » در بخشى از قصيده او چنين آمده بود :
الحمد للعيش بعد العزم و الهمم * حمدا يقوم بما اولت من النعم
قربن بعد مزار العز من نظرى * حتى رأيت امام العصر من امم
و رُحن من كعبة البطحاء و الحرم * وفدا الى كعبة المعروف و الكرم
حيث الخلافة مضروب سرادقها * بين النقيضين من عفو و من نقم « 2 »
هنوز زمانى از بازگشت عماره به مكه نگذشته بود كه پس از حج سال 551 / 1157 بار ديگر شريف قاسم او را به قاهره فرستاد . وى نامهاى به همراه وى براى وزير طلائع بن رزيك وزير فاطمى نوشت از آنچه سپاه وى و اعراب بر سر حجاج مصرى و شامى آورده و اموالشان را غارت
هامش
( 1 ) . عمارة اليمنى ، النكت العصريهف ص 32 ، ابوشامه ، الروضتين ، ج 1 ، ص 227 - 225 ؛ ابن خلكان ، وفيات ، ج 2 ، ص 433 - 432 ؛ فاسى ، ج 4 ، ص 234 ؛ سرور ، النفوذ الفاطمى ، ص 25 - 24
( 2 ) . عمارة اليمنى ، النكت العصريه ، ص 34 - 32 ؛ صفدى ، الوافى بالوفيات ، ج 22 ، ص 284 ؛ مقريزى ، اتعاظ ، ج 3 ، ص 225 ؛ سرور ، النفوذ ، ص 25