واضح است ، وهمچنين در شبانگاه خصوصا در سحر وخصوصا در سجود ، پس دعا كردن
به چهل مؤمن قبل از دعا براي خود ، خوب است . خواهد در قنوت وتر بكند وخواهد
در سجده آخر نماز شب بكند وخواهد بعد از فراغ از نماز شب به سجده رود ودر سجود
هم دعا كند ، همه خوب است ، ولكن چون از بعضي از اخبار بر مىآيد كه اسم پدران
مؤمن را بردن در دعا خوب است ، بهتر آن است كه در اينجا هم اسم پدرهاى آنها را هم
بگويد واگر نداند اكتفا به اسم خود أو بكند وچون اسمها بعضي عجمي وبعضي مركب
مزجى ، مثل محمد على ومحمد حسين وعلى أكبر وأمثال اينها است وبعضي منصرف
وبعضي غير منصرف ، وصحيح خواندن دعا ، ضرور است ودانستن حركات اعراب وبنا
مشكل است ( خصوصا به جهت عوام الناس ) پس بهتر اين است كه اين اسمها را بعد از
نماز بگويد كه مبادا غلط بگويد ولفظ غلط در بين نماز ، موجب خدشه مىشود در نماز
وبسا هست كه نماز به سبب آن ، باطل مىشود ، پس بعد از فراغ نماز شب ، به سجده
رود ودعا كند ودر همان سجده شكر هم مىتواند كرد .
241 - سؤال : شخصي در سجده است ودر اين سجده شك مىكند كه آيا اين
سجده كه در اويم ، أول است يا دوم يا سوم ، چه صورت دارد ؟
جواب : بنا را مىگذارد كه سجده أول است .
242 - سؤال : در اذان واقامه نماز استيجارى ، هر گاه نيت نيابت بالاستقلال
نشود ضرر دارد يا ندارد وهمچنين باقي اجزاء نماز نيابتى ونماز احتياط آن ، يعنى
مطلقا منظور ندارد كه اين اذان از مقدمات نمازى است كه به نيابت فلان مىكنم ، يا اين
نماز احتياطى است كه ناشى شده از شكى كه از نمازى كه به نيابت فلان كردهام حاصل
شده ؟
جواب : صورتي ندارد ومجزى نيست ومسقط تكليف نيست .
243 - سؤال : هر گاه كسى ، شخصي را أجير كند كه مثلا يك سال يا دو سال
نماز وروزه از براي كسى بكند قضاء ، آيا ضرور است كه معين بكند كه اين نماز چه
نمازى است وصوم چه صومي ؟ يا ضرور نيست تعيين ، وهمان لفظ منصرف به نماز