غزوه را چنين نامگذارى كردند ؛ چرا كه مشركين بيشترين زاد و توشهاى را كه همراه داشتند ، مسلمانان همه را به غنيمت بردند .
دليل وقوع اين نبرد چنين بود كه ابو سفيان ، هنگامى كه با كاروان خود از بدر به سوى مكه برمىگشت ، نذر كرد كه ديگر زنان را لمس نكند و از روغن استفاده نكند تا اينكه با محمد صلّى اللّه عليه و آله به نبرد بپردازد .
ابو سفيان با دويست مرد سواركار از اهالى قريش خارج شدند تا به قسمش عمل كند . آنها جلو آمدند تا به سه ميلى « 1 » مدينه رسيدند . آنها نخلها را سوزاندند و يك مرد از انصار را نيز كشتند .
وقتى ابو سفيان ديد كه به قسمش عمل كرده است ، به سوى مكه بازگشت .
پس از آن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به همراه دويست مرد مسلح از مهاجر و انصار ، براى دستيابى به ابو سفيان خارج شد تا اينكه در سويق ، ابو سفيان و يارانش را ملاقات كردند . ياران ابو سفيان براى اينكه راحتتر فرار كنند ، تمامى زاد و توشه خود را رها كردند و مسلمانان آنها را به غنيمت برداشتند . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و يارانش آنان را تا مكانى كه به قرقرة الكدر معروف بود ، تعقيب كردند ، ولى به آنها نرسيدند . پس از آن بود كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و يارانش به مدينه بازگشتند . « 2 »
غزوهء غطفان
اين غزوه را به غزوهء ذى امر نيز مىشناسند . محلى كه اين غزوه در آن اتفاق افتاد در نواحى نجد ، از ديار غطفان بوده است . اين غزوه در حالى
هامش
( 1 ) . واحد اندازهگيرى ، برابر با 4000 ذراع .
( 2 ) . الطبقات الكبرى ، ج 2 ، ص 31 .