غنيمت دار ، و جمعيت و فراغت را به غنيمت دار ، و ياران موافق را و دوستان مشفق را به غنيمت دار ، كه هريك نعمتى عظيماند ، و مردم ازين نعمتها غافلاند . و هركه نعمت نشناسد از آن نعمت برخوردارى نيابد . و اين نعمتها هيچ بقا و ثبات ندارند ، اگر درنيابى خواهند گذشت . و چون بگذرد ، هرچند پشيمانى خورى ، سود ندارد . امروز كه دارى ، به غنيمت دار ، و هر كار كه امروز مىتوانى كردن ، به فردا مينداز كه معلوم نيست كه فردا چون باشد .
بيت
هزار نقش برآرد زمانه و نبود * يكى چنان كه در آيينهء تصور ماست
( 29 ) اى درويش ! تو از اينها مباش كه چون نعمت فوت شود آنگاهش قدر بدانى كه بعد از فوت نعمت قدر دانستن هيچ فايده ندهد . با وجود نعمت ، اگر قدر نعمت را بدانى توانى كه آن را به غنيمت دارى . 326 اين بود منزل اوّل ، و علما جمله درين منزلاند ، و حكما جمله در منزل دوّماند . و الحمد للّه ربّ العالمين .