تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 697

مساهمون:

ص٦٩٧

حكمت 272

ضرورت استقامت در برداشتن كجىها

( سياسى ) و درود خدا بر او ، فرمود : اگر از اين فتنه‌ها و لغزشگاه با قدرت بگذرم ، دگرگونىهاى بسيار پديد مىآورم .

حكمت 273

ضرورت توكّل به خداوند

( اعتقادى ) و درود خدا بر او ، فرمود : به يقين بدانيد ! خداوند براى بندهء خود هر چند با سياست و سخت كوش و در طرح و نقشه نيرومند باشد ، بيش از آنچه كه در علم الهى « 1 » وعده فرمود ، قرار نخواهد داد ، و ميان بنده ، هر چند ناتوان و كم سياست باشد ، و آنچه در قرآن براى او رقم زده حايلى نخواهد گذاشت ، هر كس اين حقيقت را بشناسد و به كار گيرد ، از همهء مردم آسوده‌تر است و سود بيشترى خواهد برد . و آن كه آن را واگذارد و در آن شك كند ، از همه مردم گرفتارتر و زيانكارتر است ، چه بسا نعمت داده شده‌اى كه گرفتار عذاب شود ، و بسا گرفتارى كه در گرفتارى ساخته شده و آزمايش گردد ، پس اى كسى كه از اين گفتار بهرمند مىشوى ، بر شكر گزارى بيفزاى ، و از شتاب بى جا دست بردار ، و به روزى رسيده قناعت كن .

حكمت 274

ضرورت عمل گرايى

( اخلاقى ، تربيتى ) و درود خدا بر او ، فرمود : علم خود را نادانى ، و يقين خود را شك و ترديد مپنداريد ، پس هر گاه دانستيد عمل كنيد ، و چون به يقين رسيديد اقدام كنيد .

حكمت 275

ضدّ ارزش‌هاى اخلاقى

( اخلاقى ، اجتماعى ) و درود خدا بر او ، فرمود : طمع به هلاكت مىكشاند و نجات نمىدهد ، و به آنچه ضمانت كند ، وفادار نيست ، و بسا نوشنده آبى كه پيش از سيراب شدن گلو گيرش شد ، و ارزش آنچه كه بر سر آن رقابت مىكنند ، هر چه بيشتر باشد ، مصيبت از دست دادنش اندوهبارتر خواهد بود ، و آرزوها چشم بصيرت را كور مىكند ، و آنچه روزى هر كسى است بى جستجو خواهد رسيد .

حكمت 276

پرهيز از دورويىها

( اخلاقى ) و درود خدا بر او ، فرمود : خدايا به تو پناه مىبرم كه ظاهر من در برابر ديده‌ها نيكو ، و درونم در آنچه كه از تو پنهان مىدارم ، زشت باشد ، و بخواهم با اعمال و رفتارى كه تو از آن آگاهى ، توجّه مردم را به خود جلب نمايم ، و چهره ظاهرم را زيبا نشان داده با اعمال نادرستى كه درونم را زشت كرده به سوى تو آيم ، تا به بندگانت نزديك ، و از خشنودى تو دور گردم .

حكمت 277

سوگند امام عليه السّلام

( اعتقادى ) و درود خدا بر او ، فرمود : نه ، سوگند به خدايى كه با قدرت او شب تاريك را به سر برديم كه روز سپيدى در پى داشت ، چنين و چنان نبود ! .

حكمت 278

ارزش تداوم عمل

( اخلاقى ، تربيتى ) و درود خدا بر او ، فرمود : كار اندكى كه ادامه يابد ، از كار بسيارى كه از آن به ستوه آيى اميدوار كننده‌تر است .
هامش
( 1 ) ذكر حكيم را به قرآن ، علم الهى ، لوح محفوظ تفسير كرده‌اند .