و درود خدا بر او ، فرمود : خود را به بىخبرى نماياندن از بهترين كارهاى بزرگواران است .
حكمت 223
حياء و عيب پوشى
( اخلاقى ، اجتماعى ) و درود خدا بر او ، فرمود : آن كس كه لباس حياء بپوشد ، كسى عيب او را نبيند .
حكمت 224
برخى از ارزشهاى اخلاقى
( اخلاقى ، اجتماعى ) و درود خدا بر او ، فرمود : با سكوت بسيار ، وقار انسان بيشتر شود ، و با انصاف بودن ، دوستان را فراوان كند ، و با بخشش ، قدر و منزلت انسان بالا رود ، و با فروتنى ، نعمت كامل شود ، و با پرداخت هزينهها ، بزرگى و سرورى ثابت گردد ، و روش عادلانه ، مخالفان را درهم شكند ، و با شكيبايى در برابر بىخرد ، ياران انسان زياد گردند .
حكمت 225
حسادت و بيمارى
( اخلاقى ، بهداشتى ) و درود خدا بر او ، فرمود : شگفتا كه حسودان از سلامتى خود غافل ماندهاند ! !
حكمت 226
طمعورزى و خوارى
( اخلاقى ، اجتماعى ) و درود خدا بر او ، فرمود : طمعكارى همواره زبون و خوار است .
حكمت 227
اركان ايمان
( اعتقادى ، معنوى ) و درود خدا بر او ، فرمود : ( از ايمان پرسيدند ) . ايمان ، بر شناخت با قلب ، اقرار با زبان ، و عمل با اعضاء و جوارح استوار است .
حكمت 228
ارزشها و ضدّ ارزشها
( اخلاقى ، اجتماعى ) و درود خدا بر او ، فرمود : كسى كه از دنيا اندوهناك مىباشد ، از قضاء الهى خشمناك است ، و آن كس كه از مصيبت وارد شده شكوه كند از خدا شكايت كرده ، و كسى كه نزد توانگرى رفته و به خاطر سرمايهاش برابر او فروتنى كند ، دو سوّم دين خود را از دست داده است ؛ و آن كس كه قرآن بخواند و وارد آتش جهنّم شود حتما از كسانى است كه آيات الهى را بازيچه قرار داده است ، و آن كس كه قلب او با دنيا پرستى پيوند خورد ، همواره جانش گرفتار سه مشكل است ، اندوهى رها نشدنى ، حرصى جدا نشدنى ، و آرزويى نايافتنى .
حكمت 229
ارزش قناعت و خوش خلقى
( اخلاقى ، اقتصادى ) و درود خدا بر او ، فرمود : آدمى را قناعت براى دولتمندى ، و خوش خلقى براى فراوانى نعمتها كافى است .
( از امام سؤال شد تفسير آيه ،
« فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً »
چيست ؟ فرمود ) آن زندگى با قناعت است « 1 » .
حكمت 230
راه به دست آوردن روزى
( اقتصادى ) و درود خدا بر او ، فرمود : با آن كس كه روزى به او روى آورده شراكت كنيد ، كه او توانگرى را
هامش
( 1 ) سعدى مىگويد :قناعت توانگر كند مرد را * خبر كن حريص جهانگرد را