و هراسان در اطاعت خدا تلاش كرده ، و در دنياى زودگذر ، و پايان زندگى و عاقبت كار ، بدرستى انديشيده است !
حكمت 211
ارزشهاى اخلاقى
( اخلاقى ، اجتماعى ، اقتصادى ) و درود خدا بر او ، فرمود : بخشندگى ، نگاهدارندهء آبروست ، و شكيبايى دهان بن بىخردان ، و عفو زكات پيروزى ، و دورى كردن ، كيفر خيانتكار ، و مشورت چشم هدايت است .
و آن كس كه با رأى خود احساس بىنيازى كند به كام خطرها افتد ، شكيبايى با مصيبتهاى شب و روز پيكار كند ، و بىتابى ، زمان را در نابودى انسان يارى دهد ، و برترين بىنيازى ترك آرزوهاست ، و چه بسا عقل كه اسير فرمانروايى هوس است ، حفظ و به كار گيرى تجربه رمز پيروزى است ، و دوستى نوعى خويشاوندى به دست آمده است ، و به آن كس كه به ستوه آمده و توان تحمّل ندارد اعتماد نكن .
حكمت 212
خودپسندى آفت عقل
( اخلاقى ) و درود خدا بر او ، فرمود : خودپسندى يكى از حسودان عقل است .
حكمت 213
تحمّل مشكلات و خشنودى
( اخلاقى ، تربيتى ) و درود خدا بر او ، فرمود : چشم از سختى خوار و خاشاك و رنجها فرو بند تا همواره خشنود باشى .
حكمت 214
نرمخويى و كاميابى
( اخلاقى ، علمى ) و درود خدا بر او ، فرمود : كسى كه درخت شخصيّت او نرم و بىعيب باشد ، شاخ و برگش فراوان است .
حكمت 215
اختلاف آفت انديشه
( اخلاقى ، سياسى ) و درود خدا بر او ، فرمود : اختلاف نابود كنندهء انديشه است .
حكمت 216
قدرت و تجاوزكارى
( اخلاقى ، سياسى ) و درود خدا بر او ، فرمود : كسى كه به نوايى رسيد تجاوزكار شد .
حكمت 217
دگرگونى روزگار و شناخت انسانها
( اخلاقى ، علمى ) و درود خدا بر او ، فرمود : در دگرگونى روزگار ، گوهر شخصيّت مردان شناخته مىشود « 1 » .
حكمت 218
حسادت آفت دوستى
( اخلاقى ، اجتماعى ) و درود خدا بر او ، فرمود : حسادت بر دوست ، از آفات دوستى است .
حكمت 219
آرزوها آفت انديشه
( اخلاقى ) و درود خدا بر او ، فرمود : قربانگاه انديشهها ، زير برق آرزوهاست .
حكمت 220
عدالت در قضاوت
( اخلاقى ، قضايى ) و درود خدا بر او ، فرمود : داورى با گمان بر افراد مورد اطمينان ، دور از عدالت است .
حكمت 221
آيندهء دردناك ستمكاران
( اخلاقى ، سياسى ) و درود خدا بر او ، فرمود : بدترين توشه براى قيامت ، ستم بر بندگان است .
حكمت 222
بىتوجّهى به بدى بدكاران
( اخلاقى ، اجتماعى )
هامش
( 1 ) رودكى :اندر بلاى سخت پديد آيد * فضل و بزرگ مردى و سالارى .