حكمت 151
ضرورت آينده نگرى
( اخلاقى ) و درود خدا بر او ، فرمود : هر كس را پايانى است ، تلخ يا شيرين .
حكمت 152
توجه به فنا پذيرى
( اخلاقى ) و درود خدا بر او ، فرمود : آنچه روى مىآورد ، باز مىگردد ، و چيزى كه باز گردد گويى هرگز نبوده است !
حكمت 153
صبر و پيروزى
( اخلاقى ، سياسى ) و درود خدا بر او ، فرمود : انسان شكيبا ، پيروزى را از دست نمىدهد ، هر چند زمان آن طولانى شود .
حكمت 154
اهميّت نيّتها
( اخلاقى ، سياسى ) و درود خدا بر او ، فرمود : آن كس كه از كار مردمى خشنود باشد ، چونان كسى است كه همراه آنان بوده و هر كس كه به باطلى روى آورد ، دو گناه بر عهده او باشد ، گناه كردار باطل ، و گناه خشنودى به كار باطل .
حكمت 155
ضرورت پايبندى به عهد و پيمان
( اخلاق اجتماعى ) و درود خدا بر او ، فرمود : عهد و پيمانها را پاس داريد به خصوص با وفاداران . « 1 »
حكمت 156
ضرورت خدا شناسى و اطاعت
( اخلاقى ، عبادى ، اعتقادى ) و درود خدا بر او ، فرمود : خداى را اطاعت كنيد كه در نشناختن پروردگار عذرى نداريد .
حكمت 157
فراهم بودن راههاى هدايت
( اخلاقى ، اقتصادى ) و درود خدا بر او ، فرمود : اگر چشم بينا داشته باشيد ، حقيقت را نشانتان دادهاند ، اگر هدايت مىطلبيد شما را هدايت كردند ، اگر گوش شنوا داريد ، حق را به گوشتان خواندند .
حكمت 158
روش برخورد با دوستان بد
( اخلاقى ، اجتماعى ) و درود خدا بر او ، فرمود : برادرت را با احسانى كه در حق او مىكنى سرزنش كن ، و شر او را با بخشش باز گردان .
حكمت 159
پرهيز از مواضع اتّهام
( اخلاق اجتماعى ) و درود خدا بر او ، فرمود : كسى كه خود را در جايگاه تهمت قرار داد ، نبايد جز خود را نكوهش كند !
حكمت 160
قدرت و زورگويى
( اخلاقى ، سياسى ) و درود خدا بر او ، فرمود : هر كس قدرت به دست آورد ، زورگويى دارد .
حكمت 161
ارزش مشورت و پرهيز از خودمحورى
( اخلاقى ، سياسى ، اجتماعى ) و درود خدا بر او ، فرمود : هر كس خود رأى شد به هلاكت رسيد ، و هر كس با ديگران مشورت كرد ، در عقلهاى آنان شريك شد .
حكمت 162
ضرورت راز دارى
( اخلاقى ، سياسى ) و درود خدا بر او ، فرمود : آن كس كه راز خود را پنهان دارد ، اختيار آن در دست اوست .
حكمت 163
فقر و نابودى
( اقتصادى ) و درود خدا بر او ، فرمود : فقر مرگ بزرگ است !
حكمت 164
روش بر خورد با متجاوزان
( اخلاقى ، سياسى ، اجتماعى ) و درود خدا بر او ، فرمود : رعايت حق كسى كه او حقش را محترم نمىشمارد نوعى بردگى است .
هامش
( 1 ) پس از پيروزى در جنگ جمل ، وقتى اسيران جنگ با امام بيعت مىكردند خطاب به مروان بن حكم فرمود .