درخواست شفاى آنان را كرده ، و از طبيبان داروى آنها را تقاضا كردهاى ؟ در آن صبحگاهان كه داروى تو به حال آنان سودى نداشت ، و گريه تو فايدهاى نكرد ، و ترس تو آنان را سودى نرساند ، و آنچه مىخواستى به دست نياوردى ، و با نيروى خود نتوانستى مرگ را از آنان دور كنى . دنيا براى تو حال آنان را مثال زد ، و با گورهايشان ، گور ، خودت را به رخ تو كشيد .
2 - خوبيها و زيباييهاى دنيا :
همانا دنيا سراى راستى براى راست گويان ، و خانه تندرستى براى دنيا شناسان ، و خانه بىنيازى براى توشهگيران ، و خانه پند ، براى پندآموزان است . دنيا سجدهگاه دوستان خدا ، نمازگاه فرشتگان الهى ، فرودگاه وحى خدا ، و جايگاه تجارت دوستان خداست ، كه در آن رحمت خدا را به دست آوردند ، و بهشت را سود بردند . چه كسى دنيا را نكوهش مىكند ؟ و جدا شدنش را اعلام داشته ، و فرياد زد كه ماندگار نيست ، و از نابودى خود و اهلش خبر داده است ؟ و حال آن كه ( دنيا ) با بلاى خود بلاها را نمونه آورد ، و با شادمانى خود آنان را به شادمانى رساند . در آغاز شب به سلامت گذشت ، امّا در صبحگاهان با مصيبتى جانكاه بازگشت ، تا مشتاق كند ، و تهديد نمايد ، و بترساند ، و هشدار دهد ، پس مردمى در بامداد با پشيمانى ، دنيا را نكوهش كنند ، و مردمى ديگر در روز قيامت آن را مىستايند ، دنيا حقائق را به يادشان آورد ، ياد آور آن شدند ، از رويدادها برايشان حكايت كرد ، او را تصديق كردند ، و اندرزشان داد ، پند پذيرفتند .
حكمت 132
ضرورت ياد مرگ
( اخلاقى ) و درود خدا بر او ، فرمود : خدا را فرشتهاى است كه هر روز بانگ مىزند : بزاييد براى مردن ، و فراهم آوريد براى نابود شدن ، و بسازيد براى ويران گشتن .
حكمت 133
اقسام مردم و دنيا
( اخلاقى ) و درود خدا بر او ، فرمود : دنيا گذرگاه عبور است ، نه جاى ماندن ، و مردم در آن دو دستهاند :
يكى آن كه خود را فروخت و به تباهى كشاند ، و ديگرى آن كه خود را خريد و آزاد كرد .
حكمت 134
حقوق دوستان
( اخلاقى ، اجتماعى ) و درود خدا بر او ، فرمود : دوست ، دوست نيست مگر آن كه حقوق برادرش را در سه جايگاه نگهبان باشد : در روزگار گرفتارى ، آن هنگام كه حضور ندارد ، و پس از مرگ .
حكمت 135
چهار ارزش برتر
( اخلاقى ) و درود خدا بر او ، فرمود : كسى را كه چهار چيز دادند ، از چهار چيز محروم نباشد ، با دعا از اجابت كردن ، با توبه از پذيرفته شدند ، با استغفار از آمرزش گناه ، با شكرگزارى از فزونى نعمتها .
مىگويم : ( و اين حقيقت مورد تصديق كتاب الهى است كه در مورد دعا گفته است : « مرا بخوانيد تا خواستههاى شما را بپردازم » . ( قرآن كريم ، سورهء مؤمن ، آيهء 60 ) در مورد استغفار گفته است : « هر آن كه به بدى دست يابد يا بر خود ستم روا دارد و از آن پس به درگاه خدا استغفار كند ، خداى را آمرزشگر و مهربان يابد » . ( قرآن كريم ، سورهء نساء ، آيهء 110 ) در مورد سپاس فرموده است : « بى شك اگر سپاس گزاريد ، بر نعمت مىافزايم » . ( قرآن كريم ، سورهء ابراهيم ، آيهء 7 ) و در مورد توبه فرموده است : ( « تنها توبه را خداوند از كسانى مىپذيرد كه از سر نادانى به كار زشتى دست مىيابند و تا دير نشده است باز مىگردند ، تنها چنين كسانند كه خداوند در موردشان تجديد نظر مىكند ، كه خدا دانا و حكيم است » . ( قرآن كريم ، سورهء نساء ، آيهء 17 )
حكمت 136
فلسفهء احكام الهى
( اخلاقى ، معنوى )