كه همهء مردم جهان با تمام اختلافاتى كه در افكار و تمايلات دارند ، در آن اتّفاق نظر داشته باشند . تا آنجا كه مشركين زمان جاهليّت به عهد و پيمانى كه با مسلمانان داشتند وفادار بودند ، زيرا كه آيندهء ناگوار پيمان شكنى را آزمودند . پس هرگز پيمان شكن مباش ، و در عهد خود خيانت مكن ، و دشمن را فريب مده ، زيرا كسى جز نادان بدكار ، بر خدا گستاخى روا نمىدارد ، خداوند عهد و پيمانى كه با نام او شكل مىگيرد با رحمت خود مايهء آسايش بندگان ، و پناهگاه امنى براى پناه آورندگان قرار داده است ، تا همگان به حريم أمن آن روى بياورند . پس فساد ، خيانت ، فريب ، در عهد و پيمان راه ندارد . مبادا قراردادى را امضاء كنى كه در آن براى دغلكارى و فريب راههايى وجود دارد ، و پس از محكم كارى و دقّت در قرار داد نامه ، دست از بهانه جويى بردار ، مبادا مشكلات پيمانى كه بر عهدهات قرار گرفته ، و خدا آن را بر گردنت نهاده ، تو را به پيمان شكنى وا دارد ، زيرا شكيبايى تو در مشكلات پيمانها كه اميد پيروزى در آينده را به همراه دارد ، بهتر از پيمان شكنى است كه از كيفر آن مىترسى ، و در دنيا و آخرت نمىتوانى پاسخ گوى پيمان شكنى باشى .
12 هشدارها
اوّل - هشدار از خون ناحق
از خونريزى بپرهيز ، و از خون ناحق پروا كن ، كه هيچ چيز همانند خون ناحق كيفر الهى را نزديك مجازات را بزرگ نمىكند ، و نابودى نعمتها را سرعت نمىبخشد و زوال حكومت را نزديك نمىگرداند ، و روز قيامت خداى سبحان قبل از رسيدگى اعمال بندگان ، نسبت به خونهاى ناحق ريخته شده داورى خواهد كرد ، پس با ريختن خونى حرام ، حكومت خود را تقويت مكن . زيرا خون ناحق ، پايههاى حكومت را سست ، و پست مىكند و بنياد آن را بر كنده به ديگرى منتقل سازد ، و تو ، نه در نزد من ، و نه در پيشگاه خداوند ، عذرى در خون ناحق نخواهى داشت چرا كه كيفر آن قصاص است و از آن گريزى نيست . اگر به خطا خون كسى ريختى ، يا تازيانه يا شمشير ، يا دستت دچار تند روى شد ، - كه گاه مشتى سبب كشتن كسى مىگردد ، چه رسد به بيش از آن - مبادا غرور قدرت تو را از پرداخت خونبها به بازماندگان مقتول باز دارد ! .
دوّم - هشدار از خود پسندى
مبادا هرگز دچار خود پسندى گردى ! و به خوبىهاى خود اطمينان كنى ، و ستايش را دوست داشته باشى ، كه اينها همه از بهترين فرصتهاى شيطان براى هجوم آوردن به توست ، و كردار نيك ، نيكوكاران را نابود سازد .
سوّم - هشدار از منّت گذارى
مبادا هرگز با خدمتهايى كه انجام دادى بر مردم منّت گذارى ، يا آنچه را انجام دادهاى بزرگ بشمارى ،