تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 501

مساهمون:

ص٥٠١
كم يا زياد ، چنان بر تو سخت گيرم كه كم بهره شده ، و در هزينهء عيال ، در مانده و خوار و سرگردان شوى ! با درود .

ترجمهء نامه 21

( نامه ديگرى به زياد در سال 36 هجرى )

سفارش به ميانه روى

اى زياد ، از اسراف بپرهيز ، و ميانه روى را برگزين ، از امروز به فكر فردا باش ، و از اموال دنيا به اندازهء كفاف خويش نگهدار ، و زيادى را براى روز نيازمنديت در آخرت پيش فرست . آيا اميد دارى خداوند پاداش فروتنان را به تو بدهد در حالى كه از متكبّران باشى ؟ و آيا طمع دارى ثواب انفاق كنندگان را دريابى در حالى كه در ناز و نعمت قرار دارى ؟ و تهيدستان و بيوه زنان را از آن نعمت‌ها محروم مىكنى ؟ همانا انسان به آنچه پيش فرستاده ، و نزد خدا ذخيره ساخته ، پاداش داده خواهد شد . با درود .

ترجمهء نامه 22

( نامه به ابن عباس فرماندار بصره در سال 36 هجرى كه گفت پس از سخنان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم هيچ سخنى را همانند اين نامه سودمند نيافتم )

سفارش به آخرت گرايى

پس از ياد خدا و درود ! همانا انسان گاهى خشنود مىشود به چيزى كه هرگز از دستش نمىرود ، و ناراحت مىشود براى از دست دادن چيزى كه هرگز به آن نخواهد رسيد . ابن عباس ! خوشحالى تو از چيزى باشد كه در آخرت براى تو مفيد است ، و اندوه تو براى از دست دادن چيزى از آخرت باشد ، آنچه از دنيا به دست مىآورى تو را خوشنود نسازد ، آنچه در دنيا از دست مىدهى زارى كنان تأسّف مخور ، و همّت خويش را به دنيا پس از مرگ واگذار .

ترجمهء نامه 23

( وصيّت امام عليه السّلام در لحظه‌هاى شهادت در ماه رمضان سال 40 هجرى )

پندهاى جاودانه

سفارش من به شما ، آن كه به خدا شرك نورزيد ، و سنّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را تباه نكنيد . « 1 »
هامش
( 1 ) امام على عليه السّلام شخصى به نام « سعد » را براى جمع آورى بيت المال و ماليات ، نزد زياد بن ابيه به بصره فرستاد . زياد به جاى پرداخت امانت‌ها با فرستادهء امام به اختلاف و نزاع پرداخت ، فرستادهء امام به كوفه مراجعت كرد و شكايتى بر ضد زياد نوشت و به امام تسليم داشت كه آن حضرت نامهء 21 را نوشت .