ترجمهء نامه 14
( دستور امام پيش از رويارويى با دشمن در صفّين )
رعايت اصول انسانى در جنگ
با دشمن جنگ را آغاز نكنيد تا آنها شروع كنند ، زيرا به حمد اللّه حجّت با شماست ، و آغازگر جنگ نبودنتان ، تا آن كه دشمن به جنگ روى آورد ، حجّت ديگر بر حقّانيت شما خواهد بود . اگر به اذن خدا شكست خوردند و گريختند ، آن كس را كه پشت كرده نكشيد ، و آن را كه قدرت دفاع ندارد آسيب نرسانيد ، و مجروحان را به قتل نرسانيد . زنان را با آزار دادن تحريك نكنيد هر چند آبروى شما را بريزند ، يا اميران شما را دشنام دهند ، كه آنان در نيروى بدنى و روانى و انديشه كم توانند ، در روزگارى كه زنان مشرك بودند مأمور بوديم دست از آزارشان برداريم ، و در جاهليّت اگر مردى با سنگ يا چوب دستى ، به زنى حمله مىكرد ، او و فرزندانش را سرزنش مىكردند .
ترجمهء نامه 15
( دعاى امام در ميدان جنگ )
نيايش در جنگ
خدايا ! قلبها به سوى تو روان شده ، و گردنها به درگاه تو كشيده ، و ديدهها به آستان تو نگران ، و گامها در راه تو در حركت ، و بدنها در خدمت تو لاغر شده است ، خدايا دشمنىهاى پنهان آشكار ، و ديگهاى كينه در جوش است ، خدايا به تو شكايت مىكنيم از اينكه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در ميان ما نيست ، و دشمنان ما فراوان ، و خواستههاى ما پراكنده است . « پروردگارا ! بين ما و دشمنانمان به حق داورى فرما كه تو از بهترين داورانى »
ترجمهء نامه 16
( دستور العمل امام به هنگام آغاز جنگ در سال 37 هجرى در ميدان صفّين )