تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 347

مساهمون:

ص٣٤٧
و به قدرت او معترف ، و به گفتار و كردار پروردگار اعتقاد دارد . به او ايمان مىآوريم ، ايمان كسى كه با يقين به او اميدوار ، و با اعتقاد خالص به او توجّه دارد ، و با ايمانى پاك در برابرش كرنش مىكند ، و با اخلاص به يگانگى او اعتقاد دارد ، و با ستايش فراوان خدا را بزرگ مىشمارد ، و با رغبت و تلاش به او پناهنده مىشود .

2 راههاى خداشناسى

خدا از كسى متولّد نشد تا در عزّت و توانايى داراى شريك باشد ، فرزندى ندارد تا وارث او باشد ، وقت و زمان از او پيشى نگرفت « 1 » ، و زيادى و نقصان در او راه ندارد ، خدا با نشانه‌هاى تدبير استوار ، و خواسته‌هاى حكيمانه در خلق نظام احسن ، در برابر غفلت‌ها ، آشكارا جلوه كرده است . از نشانه‌هاى آفرينش او ، خلقت آسمان‌هاى پا بر جا بدون ستون و تكيه گاه است . آسمانها را به اطاعت خويش دعوت و آنها بدون درنگ اجابت كردند ، اگر اقرار آسمان‌ها به پروردگارى او ، و اعترافشان در اطاعت و فرمانبردارى از او نبود ، هرگز آسمان‌ها را محل عرش خويش و جايگاه فرشتگان ، و بالا رفتن سخنان پاك و اعمال نيك و صالح بندگانش قرار نمىداد . ستارگان را نشانه‌هاى هدايتگر بيابان ماندگان سرگردان قرار داد تا به وسيله آنها راهنمايى شوند ، ستارگانى كه پرده‌هاى تاريك شب مانع نور افشانى آنها نمىگردد ، و نمىتواند از نور افشانى و تلألؤ ماه در دل آسمان جلوگيرى كند . پس پاك است خدايى كه پوشيده نيست بر او سياهى تيره و تار بر روى ناهموارىهاى زمين ، و قلّه‌هاى كوتاه و بلند كوه‌ها ، و نه غرّش رعد در كرانه آسمان ، و نه درخشش برق در لابلاى ابرها ، و نه وزش بادهاى تند و طوفان ، و نه ريزش برگ‌ها بر اثر بارش باران ، و نه محل سقوط قطرات باران ، و نه مسير كشيده شدن دانه‌ها به وسيله مورچگان ، و نه غذاهاى كوچك ناديدنى پشّه‌ها ، و نه آنچه كه در شكم حيوانات مادّه در حال رشد است ( خدا به همه آنها آگاه است )

3 خدا شناسى

حمد و سپاس خداوندى را سزاست كه همواره وجود داشت ، پيش از آن كه كرسى يا عرش ، آسمان يا زمين ، جن يا انس ، پديد آيند .
هامش
( 1 ) اشاره به علم : پونكاليتىytilautenuP( زمان شناسى )
نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 347 | خطب الإمام علي ( ع ) / دشتى