تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 291

مساهمون:

ص٢٩١
اعمال نيكو به ايمان مىتوان دسترسى پيدا كرد ، با ايمان ، علم و دانش آبادان است ، « 1 » و با آگاهى لازم ، انسان را از مرگ مىهراسد ، و با مرگ دنيا پايان مىپذيرد ، و با دنيا ، توشهء آخرت فراهم مىشود ، و با قيامت بهشت نزديك مىشود ، و جهنّم براى بدكاران آشكار مىگردد ، و مردم جز قيامت قرار گاهى ندارند ، و شتابان به سوى ميدان مسابقه مىروند تا به منزلگاه آخرين رسند .

3 ياد آورى برخى از ارزش‌هاى اخلاقى و ويژگىهاى قرآن

گويا مىنگرم ، همه از قبرها خارج شده به سوى منزلگاه‌هاى آخرين در حركتند ، هر خانه‌اى در بهشت به شخصى تعلق دارد ، كه نه ديگرى را مىپذيرند و نه از آنجا به جاى ديگر انتقال مىيابند . همانا « امر به معروف » و « نهى از منكر » دو صفت از اوصاف پروردگارند كه نه اجل را نزديك مىكند و نه روزى را كاهش مىدهد . بر شما باد عمل كردن به قرآن ، كه ريسمان محكم الهى ، و نور آشكار و درمانى سودمند است ، كه تشنگى را فرونشاند ، نگهدارندهء كسى است كه به آن تمسّك جويد و نجات دهندهء آن كس است كه به آن چنگ آويزد ، كجى ندارد تا راست شود ، و گرايش به باطل ندارد تا از آن باز گردانده شود ، و تكرار و شنيدن پياپى آيات ، كهنه‌اش نمىسازد ، و گوش از شنيدن آن خسته نمىشود . كسى كه با قرآن سخن بگويد راست گفته و هر كس بدان عمل كند پيشتاز است : ( در اينجا مردى بلند شد و گفت : اى امير المؤمنين ما را از فتنه آگاه كن ، آيا نسبت به فتنه ، از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم سؤالى نفرموده‌اى ؟ پاسخ داد )

4 خبر از فتنه‌ها و شهادت خويش

آنگاه كه خداوند آيه 1 و 2 سورهء عنكبوت را نازل كرد كه : ( آيا مردم خيال مىكنند چون كه گفتند ايمان آورديم ، بدون آزمايش رها مىشوند ؟ ) دانستم كه تا پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در ميان ماست آزمايش نمىگرديم . پرسيدم اى رسول خدا ! اين فتنه و آزمايش كدام است كه خدا شما را بدان آگاهى داده است ؟ فرمود : « اى على ! پس از من امّت اسلامى به فتنه و آزمون دچار مىگردند » گفتم اى رسول خدا مگر جز اين است كه در روز « احد » كه گروهى از مسلمانان به شهادت رسيدند و شهادت نصيب من نشد و سخت بر من گران آمد ، تو به من فرمودى : اى على ! مژده باد تو را كه شهادت در پى تو خواهد آمد . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به من فرمود : « همانا اين بشارت تحقّق مىپذيرد ، در آن هنگام صبر تو چگونه است ؟ » گفتم اى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم چنين موردى جاى صبر و شكيبايى نيست بلكه جاى مژده شنيدن و شكر گزارى است . و پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : « اى على ! همانا اين مردم به زودى با اموالشان دچار فتنه و آزمايش مىشوند ، و در ديندارى بر خدا منّت مىگذارند ، با اين حال انتظار رحمت او را دارند ، و از قدرت و خشم خدا ، خود را ايمن مىپندارند ، حرام خدا را با شبهات دروغين ،
هامش
( 1 ) اين سخن ارزشمند امام ( ع ) ، نقد است بر : ساينتيسمmsitneicS( اصالت علم ) و علم زدگى و علم گرايى را نقد مىكند كه تنها با علم نمىشود به سعادت و رستگارى رسيد ، بلكه بايد با ايمان ، علم را هدفدار كرد .