تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 261

مساهمون:

ص٢٦١
و شكر گزارى از عيوبى كه پاك است او را مشغول دارد از اينكه ديگران را بيازارد .

ترجمه خطبه 141

1 پرهيز از شنيدن غيبت

اى مردم ! آن كس كه از برادرش ، اطمينان و استقامت در دين و درستى راه و رسم را سراغ دارد ، بايد به گفته مردم در بارهء او گوش ندهد . آگاه باشيد ! گاهى تير انداز ، تير افكند و تيرها به خطا مىرود ، سخن نيز چنين است ، در بارهء كسى چيزى مىگويند كه واقعيّت ندارد و گفتار باطل تباه شدنى است ، و خدا شنوا و گواه است . بدانيد كه ميان حق و باطل جز چهار انگشت فاصله نيست .

2 شناخت حق و باطل

( پرسيدند ، معناى آن چيست ؟ امام عليه السّلام انگشتان خود را ميان چشم و گوش گذاشت و فرمود ) باطل آن است كه بگويى « شنيدم » و حق آن است كه بگويى « ديدم » .

ترجمه خطبه 142

( برخى از شارحان نوشتند كه اين خطبه بخشى از خطبهء 126 مىباشد )

شناخت جايگاه بخشش و احسان

براى كسى كه نا بجا به ناكسان نيكى كند بهره‌اى جز ستايش فرومايگان ، تعريف سركشان و اشرار ، و سخنان جاهلان بد گفتار ندارد ، و اينها نيز تا هنگامى كه به آنها بخشش مىكند ادامه دارد . دست سخاوتمندى ندارد آن كس كه از بخشش در راه خدا بخل مىورزد ! آن كس كه خدا او را مالى بخشيد ، پس « بايد » به خويشاوندان خود بخشش نمايد ، و سفرهء مهمانى خوب بگستراند ، و اسير آزاد كند ، و رنجديده را بنوازد ، و مستمند را بهرمند كند ، و قرض وامدار را بپردازد ، و براى درك ثواب الهى ، در برابر پرداخت حقوق ديگران ، و مشكلاتى كه در اين راه به او مىرسد شكيبا باشد ، زيرا به دست آوردن صفات ياد شده ، موجب شرافت و بزرگى دنيا و درك فضائل سراى آخرت است إن شاء الله .