و دنيا بيش از آخرت شما را تصاحب كرده و متاع زودرس دنيا بيش از متاع جاويدان آخرت در شما نفوذ كرده است و دنيا زدگى قيامت را از يادتان برده است .
همانا شما برادران دينى يكديگريد ، چيزى جز درون پليد و نيّت زشت ، شما را از هم جدا نساخته است ، نه يكديگر را يارى مىدهيد ، نه خير خواه يكديگريد و نه چيزى به يكديگر مىبخشيد و نه به يكديگر دوستى مىكنيد . شما را چه شده است كه با به دست آوردن متاعى اندك از دنيا شادمان مىگرديد ! و از متاع بسيار آخرت كه از دست مىدهيد اندوهناك نمىشويد ! امّا با از دست دادن چيزى اندك از دنيا مضطرب شده كه آثار پريشانى در چهرهها آشكار مىگردد و بى تابى مىكنيد ، گويا اين دنيا محل زندگى جاودان شما و وسائل آن براى هميشه از آن شماست . چيزى شما را از عيب جويى برادر دينى باز نمىدارد جز آن كه مىترسيد مانند آن عيب را در شما به رختان كشند . در بى اعتنايى به آخرت و دوستى دنيا يك دل شدهايد ، و هر يك از شما دين را تنها بر سر زبان مىآوريد ، و از اين كار خشنوديد همانند كارگرى كه كارش را به پايان رسانده و خشنودى مولاى خود را فراهم كرده است .
ترجمه خطبه 114
1 ارزش ستايش و شهادت به يگانگى خدا
ستايش خداوندى را سزاست كه حمد و ستايش را به نعمتها ، و نعمتها را به شكرگزارى پيوند داد ! خداى را بر نعمتهايش آنگونه ستايش مىكنيم كه بر بلاهايش . و براى به راه آوردن نفس سركش كه در برابر اوامر الهى سستى مىكند و در ارتكاب زشتىها كه نهى فرمود شتاب دارد ، از خدا يارى مىخواهيم ، و از گناهانى كه علم خدا به آنها احاطه دارد و كتابش آنها را بر شمرده و ثبت كرده ، طلب آمرزش مىكنيم :
علم خداوندى كه كمترين نارسايى نداشته ، و كتابى كه چيزى را وانگذاشته است .
به خدا ايمان داريم ، ايمان كسى كه غيبها را به چشم خود ديده ، و بر آنچه وعده دادهاند آگاه است ، ايمانى كه اخلاص آن شرك را زدوده ، و يقين آن شك را نابود كرده است .
و گواهى مىدهيم كه خدايى نيست جز خداى يكتا ، نه شريكى دارد و نه همتايى ، و گواهى مىدهيم كه حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بنده و فرستادهء اوست « كه درود خدا بر او و خاندانش باد » اين دو گواهى ( شهادتين ) گفتار را بالا مىبرند ، و كردار و عمل را به پيشگاه خدا مىرسانند ، ترازويى كه اين دو گواهى را در آن نهند سبك نباشد ، و اگر بردارند با چيزى ديگرى سنگين نخواهد شد .
2 سفارش به تقوى
اى بندگان خدا ! شما را به تقواى الهى سفارش مىكنم ، كه زاد و توشهء سفر قيامت است . تقوا توشهاى است كه به منزل رساند ، پناهگاهى است كه ايمن مىگرداند .
بهترين گوينده آن را به گوش مردم خوانده و بهترين شنونده آن را فرا گرفت ، پيامبرى كه بهتر از هر كس سخن را به گوش مردم رساند . پس خواننده ، دعوت خود را به خوبى شنواند ، و شنوندهء خود را رستگار گرداند . اى بندگان خدا ! همانا تقواى الهى دوستان خدا را از انجام محرّمات باز مىدارد ، و قلبهايشان را پر از ترس خدا مىسازد ، تا آن كه شبهاى آنان با