تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام جهاد (فارسى) — صفحة 62

مساهمون:

ص٦٢
إلّا بذنوبه حتى يقول من حضره : لقد غمّ بالموت ، فلمّا رأى ما قد دخلني ، قال : أتدري لِمَ ذاك ؟ قلت : لا ، قال : ذاك واللَّه انّكم لاتؤاخذون بها فيالآخرة ، وعجّلت لكم في الدنيا » « 1 » . « اى مفضل ! بپرهيز از گناهان و شيعيان ما را نيز از آن برحذر دار . به خدا سوگند كه ( اثر ) گناهان نسبت به هيچ‌كسى ، سريعتر از آنها نسبت به شما نيست ، هر آينه به يكى از شما اذيتى از سلطان مىرسد ، اين نيست مگر بواسطهء گناهانش . به يقين به او بيمارى مىرسد و اين نيست مگر بواسطهء گناهانش ، و روزى از او گرفته مىشود و اين نيست مگر بخاطر گناهانش ، و در دم مرگ بر او سخت گرفته مىشود و اين نيست مگر به جهت گناهانش . . . تا جايى كه كسى كه در نزدش حاضر است مىگويد : همانا مرگ او را فروپوشانده و مغموم ساخته است . زمانى كه حضرت ديد آنچه بر من ( از پريشانى ) وارد شده است فرمود : « آيا مىدانى اينها براى چه مىباشد ؟ » گفتم : نه . فرمود : « به خدا سوگند شما به گناهان در آخرت مؤاخذه نخواهيد شد چون در دنيا مؤاخذهء آنها را چشيده‌ايد . » 10 - ابواسامه مىگويد از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : « تعوّذوا باللَّه من سطوات اللَّه بالليل والنهار قلت : و ما سطوات اللَّه ؟ قال : الأخذ على المعاصي » « 2 » . « در شب و روز از قهر الهى به خداوند پناه ببريد . » گفتم : قهر الهى چيست ؟ فرمود : « مؤاخذهء انسان بر گناهانش . » 11 - امام ابوالحسن عليه السلام فرمود : « حقّ على اللَّه أن لا يعصى في دار إلّاأضحاها للشمس حتى تطهّرها » « 3 » .
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 11 ، باب 40 ، ص 241 ، حديث 21 . ( 2 ) - همان ، باب 41 ، حديث 1 . ( 3 ) - همان ، حديث 2 .