را دنبال نكنيد و كسى كه در خانهاش را ببندد و سلاح بر زمين بگذارد ، او در امان است . »
2 - در حديث عبدالرحمان بن جندب ، از پدرش آمده است كه حضرت على عليه السلام در هر محل كه با دشمنانمان برمىخورديم ، دستور مىداد و مىفرمود :
« لا تقاتلوا القوم حتّى يبدؤوكم ، فإنّكم به حمد اللَّه على حجّة وترككم إيّاهم حتّى يبدؤوكم حجّة اخرى لكم ، فإذا هزمتموهم فلا تقتلوا مدبراً ، ولا تجهزوا على جريح
، ولا
تكشفوا عورة ، ولا تمثّلوا بقتيل » « 1 » .
« شما با اين قوم ، آغاز به جنگ نكنيد تا آنان شروع كنند زيرا شما به حمد اللَّه بر حق هستيد و حجّت ( دليل حقّانيت ) داريد ، و اينكه شما آنها را وابگذاريد تا آنان شروع به جنگ نمايند ، حجّت ديگرى نيز بر ضدّ آنان بدست خواهيد آورد . پس اگر آنان را شكست داديد ، فراريها را نكشيد ، زخميان را به قتل نرسانيد ، كشف عورت نكنيد و هيچ كشتهاى را مثله ننماييد . »
3 - حفص بن غياث مىگويد : از امام صادق عليه السلام سؤال كردم دربارهء دو گروه از مؤمنين كه يكى از آن دو باغى و متجاوز و ديگرى عادل بود و گروه عادل گروه باغى و سركش را شكست داد ، امام عليه السلام فرمود :
« ليس لأهل العدل أن يتبعوا مدبراً ، ولا يقتلوا أسيراً ، ولا يجهزوا على جريح ، وهذا إذا لم يبق من أهل البغي أحد ، و لم يكن فئة يرجعون إليها ، فإذا كانت لهم فئة يرجعون إليها فإنّ أسيرهم يقتل ، ومدبرهم يتبع ، وجريحهم يجاز عليه » « 2 » .
« براى اهل عدل روا نيست كه فرارى را دنبال كنند ، و اسير را به قتل برسانند ، و زخمى را بكشند ، و اين در صورتى است كه از اهل بغى كسى باقى نماند و گروه
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 11 ، باب 33 ، ص 69 ، ح 1 .
( 2 ) - همان ، باب 24 ، ص 54 - 55 ، حديث 1 .