تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آداب بيمارى و احكام وفات (فارسى) — صفحة 126

مساهمون:

ص١٢٦
گذشت دربارهء كيفيّتهاى نماز ميّت هم اشاراتى وجود داشت . 3 - چهار تكبير براى نماز ميّت كفايت نمىكند مگر براى تقيّه يا اينكه ميّت منافق باشد . در صورتى كه از حدّ واجب كمتر تكبير گفته باشد ، اگر موالات باقى است بايد تكبيرات را تكميل كند و اگر موالات از بين رفته باشد نماز را اعاده نمايد . 4 - در هنگام نماز بر ميّت ، دعا كردن با زبانهاى ديگر جائز است مشروط بر اينكه حداقلّ اذكار واجب ، به زبان عربى خوانده شود . 5 - نماز ميّت ، سلام و هم‌چنين ركوع و سجود هم ندارد و كسى كه به قصد تشريع ، اين امور را در نماز ميّت اضافه كند ، بدعت كرده است . 6 - جائز است در دعاهاى نماز با ضمير مذكّر يا مؤنّث به ميّت اشاره كنى مخصوصاً در صورتى كه جنس او را هم ندانى ، بدين ترتيب كه اگر ضمير را مذكّر آوردى ، منظورت بدن يا نعش باشد و اگر مؤنّث آوردى به جنازه اشاره كرده باشى . 7 - اگر ندانى كه تكبير چندم را گفته‌اى ، بنا را بر حداقل بگذار مگر اينكه دليلى بر حداكثر داشته باشى . 8 - واجب است در هنگام نماز ، ميّت به پشت گذاشته شود و سر ميّت به طرف راست نماز گزار قرار بگيرد و نماز گزار ، پشت ميّت بايستد و بين او و ميّت ، حايلى نباشد و جنازه از نمازگزار دور نباشد مگر اينكه صفوف جماعت متّصل بهم باشد و هم‌چنين واجب است نمازگزار رو به قبله بايستد و در موقع نماز ، ميّت