ودو پاى خود را نزديك هم قرار داد به گونه اى كه ميان دو پايش به
اندازه سه انگشت باز فاصله بود وانگشتان پا را رو به قبله داشت وآن ها
را از قبله منحرف نساخت وبا فروتنى تكبير گفت . سپس حمد و " قل
هو الله أحد " را شمرده خواند . آن گاه به اندازه يك نفس ، در همان حال
ايستادن ، درنگ كرد . سپس دو دست خود را تا رو به روى صورت بالا
آورد ودر همان حال ايستادن تكبير گفت . آن گاه به ركوع رفت وبا
دستانى كه انگشتانش باز بود ، زانوى خود را گرفت وزانو را به عقب
داد تا پشت حضرت كاملا صاف شد ، به گونه اى كه به سبب صافي
پشت وكشيدگى گردن ، اگر قطره اى آب يا روغن بر پشت حضرت
ريخته مى شد ، از جايش تكان نمى خورد . دو چشمش را بست ، سپس
سه بار شمرده فرمود : " سبحان ربى العظيم وبحمده " . آن گاه راست
ايستاد وچون استقرار كامل پيدا كرد ، فرمود : " سمع الله لمن حمده " .
سپس در حال ايستاده تكبير گفت ودست ها را تا رو به روى صورت
بالا آورد . آن گاه سجده كرد ودست ها را در حالي كه انگشتانش كنار
هم وبدون فاصله بود ، در جلوى زانو وبرابر صورت نهاد وسه بار
گفت : " سبحان ربي الأعلى وبحمده " ودر حالت سجده هيچ جاى بدن
را بر جاى ديگر قرار نداد وبر هشت استخوان سجده كرد : دو كف
دست ، دو زانو ، دو انگشت شست پا ، پيشانى وبيني وفرمود : لازم است
سجده بر هفت تاى اين ها قرار گيرد واين همان است كه خداوند در
قرآن فرموده است كه : " وهمانا سجده گاهها براي خداست پس در كنار
خداوند هيچ كس را مخوان " واين هفت جا ، پيشانى ودو كف دست
ودو زانو ودو شست پاست ونهادن بيني بر زمين مستحب است . سپس
امام سر از سجده برداشت وچون درست به حالت نشسته درآمد تكبير
گفت . آن گاه بر ران چپ نشست وروى پاى راست را بر كف پاى چپ
الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — صفحة 90
مساهمون: محمد الريشهري
ص٩٠