پروردگار من . دل وچشم وگوش ومو وپوست وگوشت وخون
واستخوان ومغز ورگ وپيم ، در برابر تو فروتن است بي هيچ امتناع
وسركشى ودرماندگى . پروردگار بزرگم را تسبيح مى كنم ومىستايم " . در
ركوع دو پايت را در يك رديف وبا فاصله يك وجب ، مى نهى ودو
زانويت را در كف دستانت مى گيرى ودست راست را بر زانوى راست
وپيش از دست چپت مى گذارى وبا سر انگشتانت برآمدگى زانويت را
نيك در بر گير . وهنگامى كه انگشتانت را بر زانو نهادى ، آن ها را از هم
باز كن ، كمر وگردنت را كشيده وصاف كن ونگاهت به ميان دو قدمت
باشد . سپس بگو : " خداوند به هر كه أو را مىستايد . گوش مى دهد " . ودر
حالي كه راست ايستاده اى : " سپاس پروردگار جهانيان را كه شايسته
قدرت وكبريايى است ، بزرگى ، مخصوص به خداست كه پروردگار
جهانيان است " . صدايت را بدان بلند مى كنى وسپس دستهايت را به
تكبير بالا مى برى وبه سجده مى أفتى .
- امام صادق ( عليه السلام ) : هنگامى كه سر از ركوع برداشتى ، كمرت را راست كن ، كه
هر كس چنين نكند نمازى ندارد ( 1 ) .
هامش
( 1 ) در " معاني الأخبار " چنين آمده است : " براي كسى كه كمرش را در ركوع وسجودش راست نكرده ،
نمازى نيست " .