فصل شانزدهم
آداب سجده
- پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) : سجده بر هفت استخوان است : پيشانى ، دو دست ( 1 ) ، دو
زانو ، دوانگشت شست [ پا ] وبينيت را نيز بر خاك مى نهى ( 2 ) .
- محمد بن مسلم : امام صادق ( عليه السلام ) را ديدم هنگام سجده كردن ، دستانش را
پيش از زانوانش بر زمين مى نهاد وهنگام برخاستن ، زانوانش را پيش از
دستانش بلند مى كرد .
- امام صادق ( عليه السلام ) : على صلوات الله عليه هنگام سجود ، سينه وشكمش را
بالاى زمين نگه مى داشت ، همانگونه كه شتر لاغر وباريك ميان
سينه اش را بالا مى دارد .
- زن هنگام سجده ، ساعدهاى دستش را [ بر زمين ] مى گسترد .
- شايسته است نمازگزار پيشانيش را بر زمين بنهد وصورتش را به خاك
بمالد ، كه اين كوچكى كردن براي خداى عز وجل وبزرگداشت اوست .
هامش
( 1 ) در نقل " خصال " به جاى " دو دست " ، " دو كف " آمده است .
( 2 ) در نقل " قرب الإسناد " چنين آمده است : " آدمىزاده بر هفت استخوان سجده مى كند : دو دستش ، دو
پايش ، دو زانويش وپيشانيش " .