پروردگارشان فروتنى وخاكسارى نكردند " ( 1 ) .
- علقمة بن وائل از پدرش : پشت سر پيامبر نماز خواندم ، هنگام آغاز نماز
تكبير گفت ودستهايش را بالا برد ونيز هنگامى كه خواست به ركوع
برود وپس از ركوع ( 2 ) .
- امام على ( عليه السلام ) - در وصف نماز پيامبر - : هنگامى كه به نماز واجب مى ايستاد
تكبير مى گفت ودستهايش را تا روبروى شانه هايش بالا مى آورد
وهنگامى كه مى خواست به ركوع برود ونيز پس از برخاستن چنين
مى كرد وهنگام نشستن در نماز ، هيچ گاه دستهايش را بالا نمى آورد
وهنگامى كه از دو سجده بر مى خاست دستهايش را تا شانه هايش بالا
مى آورد وتكبير مى گفت .
- امام صادق ( عليه السلام ) : سفارش پيامبر به على چنين بود : پيوسته دستهايت را در
نماز بالا ببر وآن ها را ( به طرف قبله ) بچرخان ( 3 ) .
- امام على ( عليه السلام ) : بالا بردن دست در نماز ، همان بندگى است .
- امام صادق ( عليه السلام ) - در باره كسى كه پيش از ركوع وسجود ونيز پس از سر
برداشتن ، دستهايش را بالا مى آورد - فرمود : آن بندگى است .
- بالا آوردن دستهايت در نماز ، زينت آن است .
- منصور بن حازم : امام صادق ( عليه السلام ) را در آغاز نماز ديدم كه دستهايش را تا
برابر صورتش بالا آورد وكف هر دو دستش را رو به قبله كرد .
- هشام بن حكم : به امام كاظم ( عليه السلام ) عرض كردم : به چه علت بهتر است در
هامش
( 1 ) در تفسير " الدر المنثور " و " ابن كثير " پس از عبارت " هفت آسمان " آمده است : وبراي هر چيز
زينتى است وزينت نماز ، بالا بردن دستها در هر تكبير است . در تفسير ابن كثير عبارت " بالا بردن
دست همان فروتنى . . . " نمى باشد .
( 2 ) در " دعائم " چنين آمده است : پيامبر خدا هنگام گفتن تكبير نخستين نماز ، دستهايش را تا روبروى
گوشهايش بالا مى آورد ونيز هنگام تكبير ركوع وسر برداشتن از آن .
( 3 ) در " محاسن " آمده است : " همواره دستهايت را به سوى خدايت بالا ببر و ( به طرف قبله ) بچرخان " .