فصل دوم
حكمت نماز
قرآن :
" نماز را براي ياد من ، به پا دار . "
- پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) : نماز واجب شده است . . . براي بر پا داشتن ياد خدا .
- امام على ( عليه السلام ) : خداوند ايمان را جهت پاك كردن از شرك ، ونماز را براي
دورى از كبر واجب كرد .
- هشام بن الحكم : از امام صادق پرسيدم : با اينكه نماز مردم را از كار
وزندگى باز مى دارد وتن هايشان را خسته مى كند ، چرا واجب شده است ؟
امام فرمود : در آن ، علتهايى نهفته است . اگر مردم بدون هيچ آگاهى
ويادآورى از پيامبر أكرم رها شوند وتنها به همان رسالت نخستين
وحضور قرآن در ميان آنان بسنده شود ، مانند امتهاى پيشين مى گردند كه به
دين گرويدند وكتابهايى هم نوشتند ومردم را به دين خود فرا خواندند
وحتى براي آن جنگيدند ، اما با رفتنشان ، دينشان هم رفت واثرى از آنان
باقي نماند . حال آنكه خداوند تبارك وتعالى خواست كه مردم حضرت
محمد ( صلى الله عليه وآله ) را از ياد نبرند . از اين رو نماز را بر آنان واجب كرد تا أو را هر
روز ، پنج بار ياد كنند ونام [ مباركش ] را بر زبان آورند وبه نماز وياد خدا
الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — صفحة 18
مساهمون: محمد الريشهري
ص١٨