فرمان داده شدند ، تا غافل نگردند وأو را فراموش نكنند مبادا يادش از
خاطرها برود .
- امام رضا ( عليه السلام ) : حكمت نماز ، اقرار به ربوبيت خداوند عز وجل وشريك نگرفتن
براي اوست . ايستادن در پيشگاه جبروت الهى ، با خوارى وبىچارگى ،
افتادگى واعتراف ودرخواست بخشش گناهان گذشته است . صورت
نهادن بر خاك در هر روز براي بزرگداشت خداوند جل جلاله است ، تا به
ياد أو - نه فراموشكار وگردنكش كه - فروتن وخوار وخواهان ومشتاق
فزونى دين ودنياي خود باشد . افزون بر اين ها ، نماز ، ذكر خداوند عز وجل
ودوام آن در شب وروز است تا بنده ، مالك ومدبر وآفريدگارش را از ياد
نبرد واگر نه سركشى وطغيان مى كند واين در ياد كردن پروردگار عز وجل
وايستادن در پيشگاهش نهفته است ، كه أو را از سرپيچى نهى مى كند واز
أنواع فساد باز مى دارد .
- در تبيين حكمت نماز - : اطاعتى است كه [ خدا ] آنان را بدان امر كرده
وآيينى است كه بر آن وادارشان ساخته است . در نماز بزرگداشت
وگرامىداشت خداوند وفروتنى بنده هنگام سجده است واقرار به اينكه
بالاتر از أو ، پروردگارى است كه به عبادتش مى پردازد وبرايش سجده
مى كند .
الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — صفحة 19
مساهمون: محمد الريشهري
ص١٩