مدح وتنزيه وسخن گفتن ( با خدا ) ودعاست .
- نماز ، ستون دين ودر آن ده ويژگى است : زينت چهره ، نور دل ، آسايش
تن ، انس گورها ، فرو آورنده رحمت ، چراغ آسمان ، سنگينى ميزان ،
خشنودى پروردگار ، بهاى بهشت وپرده اى از آتش است . هر كس آن را
بر پا كند ، دين را بر پا داشته وهر كس آن را رها كند ، دين را نابود كرده
است .
- خداوند فرشته اى به نام سخائيل دارد كه براي نمازگزاران هنگام هر نماز
براتهايى از پروردگار بزرگ جهانيان مى گيرد . پس هنگامى كه مؤمنان
صبح بر مىخيزند ووضو مى گيرند ونماز صبح را مى خوانند ، براتى را
براي آنان از خداى عز وجل مى گيرد كه در آن نوشته شده است : من خداى
جاويدم . بندگانم ، شما را در پناه خود قرار دادم ودر سايه حمايت
ونگاهبانى خود در آوردم . به عزتم سوگند ، شما را وا نمى گذارم
وگناهانتان تا ظهر آمرزيده شده است . پس هنگام ظهر كه بر مىخيزند
ووضو مى گيرند ونماز مى خوانند ، براي آنان برأت دوم را از خداى عز وجل
مى گيرد كه در آن نوشته شده است : من خداى توانايم . بندگانم ،
بديهايتان را به نيكى تبديل كردم وگناهان كوچكتان را آمرزيدم وبه
سبب خشنوديم از شما ، در منزلگه شكوه جايتان دادم .
پس هنگام عصر كه بر مىخيزند ووضو مى گيرند ونماز مى خوانند ،
برأت سوم را براي آنان از خداى عز وجل مى گيرد كه در آن نوشته شده است :
من خداى بزرگم . يادم شكوهمند وقدرتم بسيار است . بندگان من ،
كالبدهايتان را بر آتش حرام كردم وشما را در جايگاه نيكان ، نشاندم وبا
رحمتم تبهكارى تبهكاران را از شما دور كردم .
پس هنگام مغرب كه بر مىخيزند ووضو مى گيرند ونماز
مى خوانند ، برأت چهارم را براي آنان از خداى عز وجل مى گيرد كه در آن
الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — صفحة 123
مساهمون: محمد الريشهري
ص١٢٣