29 /
كفر
- پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) : هر كس نماز را عمدا ترك كند ، آشكارا كفر ورزيده است ( 1 ) .
- پيمان ميان ما وآنان ، نماز است . پس هر كس آن را ترك كند ، كافر شده
است .
- كسى كه نماز نمى گزارد ، دين ندارد .
- كسى كه نماز نمى گزارد ، بهره اى از دين ندارد ( 2 ) .
- ( مرز ) ميان كفر وايمان ، جز ترك نماز نيست .
- ( مرز ) ميان بنده وكفر ، ترك نماز است .
- هر كس نماز را ترك كند وبه پاداش آن اميد نورزد واز عذابش نهراسد ،
اهميت نمى دهم كه يهودي ، مسيحي ويا مجوس بميرد .
- ميان مسلمان وكفر ، جز اين نيست كه نماز واجب را از روى قصد ترك
كند ويا به جهت سبك شمردن آن را نخواند .
- امام صادق ( عليه السلام ) : مردى نزد پيامبر آمد وگفت : اى پيامبر خدا ، مرا سفارش كن .
فرمود : نماز را از روى قصد وامگذار كه هر كس آن را از روى قصد
ترك كند ، دين اسلام از أو وا رهيده است . ( مسلمان نيست ) ( 3 ) .
- پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) - در سفارش به معاذ - : هرگز نماز واجب را از روى قصد
ترك مكن ، كه هر كس نماز واجب را از روى قصد ترك كند ، خداوند
تعهدى در برابر أو ندارد ( 4 ) .
- امام صادق ( عليه السلام ) - به كسى كه از گناهان بزرگ پرسيده بود - فرمود : ترك كردن
هامش
( 1 ) در عوالي اللآلي قيد " آشكارا " نيست .
( 2 ) متن دعائم الاسلام چنين است : " كسى كه نماز را ترك كند نصيبي از اسلام ندارد " .
( 3 ) در الترغيب والترهيب چنين آمده است : " از روى قصد نماز را ترك مكنيد ، كه هر كس آن را از روى
قصد ترك كند ، از دين خارج شده است " .
( 4 ) در المستدرك على الصحيحين در انتهاى حديث افزوده است : " وپيامبرش نيز تعهدى ندارد " .