فصل بيست وهشتم
كليات آثار نماز
- پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) : هيچ بنده اى به وقتهاى نماز وجايگاههاى خورشيد ، اهتمام
نمى ورزد ، جز اينكه براي أو راحتى هنگام مرگ ، قطع پريشانى ها
واندوهها ونجات از آتش را ضمانت مى كنم .
- نماز از آيينهاى دين است ، در آن خشنودى پروردگار عز وجل است ، راه
روشن پيامبر است ونمازگزار محبت فرشتگان را با خود دارد . هدايت
وايمان ، نور معرفت ، بركت در روزى ، آسايش تن ، ناپسندى براي
شيطان ، سلاحي برابر كافر ، پذيرش دعا ، قبولى اعمال ، توشه مؤمن از
دنيا به سوى آخرت ، شفيع ميان أو وفرشته مرگ ، انس أو در گورش ،
فرش زيرش وپاسخ منكر ونكير است . ونماز بنده هنگام محشر ، تاجى
بر سر اوست ونوري بر چهره اش ، پوشش كالبدش ، پرده اى ميان أو
وآتش ، حجتي ميان أو وپروردگار بزرگ وبا شكوهش ، نجات تنش از
آتش ، برگه عبور از صراط ، كليدى براي بهشت ، مهريه حورالعين
وبهاى بهشت است . بنده با نماز در فراز مى آيد ، زيرا نماز تسبيح وتهليل
( لا إله الا الله گفتن وگواهى به يكتايى خدا ) وسپاس وبزرگداشت
و
الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — صفحة 122
مساهمون: محمد الريشهري
ص١٢٢