مى شود ، تا آنگاه كه ركوع كند . پس هنگامى كه ركوع كرد ، رحمت الهى
أو را بالا مى برد تا سجده كند وسجده كننده بر درگاه خداوند متعال
سجده مى كند ، پس درخواست كند واشتياق ورزد .
- [ براي نمازگزار ] سه ويژگى است : رحمت الهى أو را از كف پايش تا كرانه
آسمان در بر مى گيرد وفرشتگان از روى سرش تا كرانه هاى آسمان
گرداگرد أو را مى گيرند وفرياد كننده اى ندا در مى دهد : اگر مناجاة
كننده مى دانست با كه مناجاة مى كند ، باز نمى گشت .
- فرشتگان پيوسته بر بنده درود مى فرستند ، تا آنگاه كه در نمازگاهش نماز
مى خواند وبرنخاسته يا حدثى از أو سر نزده است ، فرشتگان مى گويند :
خدايا أو را بيامرز وبر أو رحمت آور .
- امام على ( عليه السلام ) : نماز ، رحمت را فرو مى آورد .
- هنگامى كه انسان به نماز مى ايستد ، إبليس پيش مى آيد وحسودانه به أو
مىنگرد ، چون مى بيند رحمت الهى أو را در بر گرفته است .
- اگر نمازگزار مى دانست چگونه شكوه الهى أو را در برگرفته است ،
سربرداشتن از سجده را خوش نمى داشت .
- امام صادق ( عليه السلام ) : همانا مهمان خداوند عز وجل . . . مردى است كه در نماز است ، أو
در پناه رحمت خداست تا آنگاه كه نمازش را به پايان برد .
27 /
پذيرش دعا
- پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) : هر كس نمازى واجب بگذارد ، نزد خداوند يك دعاى
پذيرفته دارد .
- چهار هنگام درهاى آسمان گشوده مى شود ودعاء پذيرفته مى گردد : . . .
هنگام برپا كردن نماز .
- هر كس نمازى بخواند كه در آن چيزى از چاره انديشى هاى دنيا را در دل
الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — صفحة 119
مساهمون: محمد الريشهري
ص١١٩