تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الصلاة في الكتاب والسنة ( فارسي ) — صفحة 118

مساهمون:

ص١١٨
- يوسف بن عبد الله بن سلام : پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) هرگاه به خانواده اش سختى مى رسيد ، آنان را به نماز فرمان مى داد وسپس اين آية را قرائت مى كرد : " وخانواده ات را به نماز فرمان ده وخود بر آن شكيبا باش " . - امام صادق ( عليه السلام ) : على ( عليه السلام ) هرگاه از چيزى انديشناك مى گرديد ، به نماز پناه مى برد وسپس اين آية را تلاوت مى كرد : " واز شكيبايى ونماز يارى جوييد " . - چه چيز مانع مى شود هرگاه بر يكى از شما اندوهى از اندوههاى دنيا رسيد ، وضو بگيرد ، سپس به مسجد برود ودو ركعت نماز بخواند وخدا را در آن بخواند ؟ آيا نشنيده اى كه خداوند مى گويد : " واز شكيبايى ونماز يارى جوييد " ؟ 27 / فرو آمدن رحمت - ابوحمزه از امام باقر ( عليه السلام ) : پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) فرمود : هنگامى كه بنده مؤمن در نمازش مى ايستد ، خداوند به أو مىنگرد - يا فرمود : خدا به أو روى مى آورد - تا آنگاه كه باز گردد وسايه رحمت را از بالاى سرش تا كرانه آسمان بر أو مى گسترد وفرشتگان ، اطرافش را تا كرانه آسمان مى گيرند وفرشته اى بر بالاى سرش گمارده مى شود كه به أو مى گويد : اى نمازگزار ، اگر مى دانستى چه كسى به تو مىنگرد وبا چه كسى مناجاة مى كنى ، روى نمى گرداندى وهرگز از اينجا نمى رفتى . - پيامبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) : اى أبو ذر ، هيچ مؤمني به نماز نمى ايستد ، جز اينكه از أو تا عرش نيكى نثارش مى شود وفرشته اى بر أو گمارده مى گردد كه ندا در مى دهد : اى پسر آدم ، اگر مى دانستى چه در نمازت به دست مى آورى وبا كه مناجاة مى كنى ، نه ملول مى گشتى ونه روى مى گرداندى . - هنگامى كه بنده در نماز مى ايستد ، نيكى واحسان بر سرش پاشيده