الف - براى كسى كه به نماز جماعت مىپيوندد ، اذان و اقامه جماعت كفايت مىكند ، چه خود ، اذان و اقامه را شنيده باشد يانشنيده باشد ، يادر هنگام اذان و اقامه حاضر باشد يا نباشد .
ب - كسى كه در مسجد بطور منفرد نماز مىخواند ، به اذان و اقامه جماعت اكتفا مىكند در صورتى كه قبل از متفرق شدن صفوف جماعت ، به نماز شروع كرده باشد .
ج - اگر اذان و اقامه ديگرى را بطور كامل بشنود يا اذان و اقامه ديگرى را به قصد اذان و اقامه و بدون تغيير عبارات آن ، بازگو كند ، كفايت مىكند .
8 - در صحت اذان و اقامه ومترتب شدن ثواب بر انجام آن دو ، شرايط ذيل لازم است :
اوّل - نيت ، يعنى هدف شخص از اذان و اقامه ، تقرب به خدا وامتثال اوامر او باشد . البته اين شرط در اذان نماز است اما در اذان اعلام ، قصد قربت شرط نيست .
دوم - عقل و ايمان ؛ يعنى اذان و اقامه از شخص ديوانه و غير مؤمن صحيح نيست . پس در جماعت به اذان واقامهء آن دو نمىتوان اكتفا كرد و همچنين اگر اذان واقامهء ديوانه يا غير مؤمن را بشنود ، نمىتواند به آن اكتفا كند . اما بلوغ شرط نيست و به اذان كودك مميز هم مىتوان اكتفا كرد .
سوم - ترتيب ؛ يعنى اول بايد اذان و بعد اقامه بگويد و همچنين فصلها و جملات اذان و اقامه را به ترتيبى كه قبلا ذكر شد بخواند .
چهارم - موالات بين اذان و اقامه و بين فصلهاى آن دو و بين اذان
احكام نماز (فارسى) — صفحة 30
مساهمون: دانش
ص٣٠