تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام نماز (فارسى) — صفحة 22

مساهمون:

ص٢٢
11 - 12 : حَيَّ عَلى خَيْرِ الْعَمَلِ . حَيَّ عَلى خَيْرِ الْعَمَلِ . 13 - 14 : قَدْ قَامَتِ الصَّلَاةُ ، قَدْ قَامَتِ الصَّلَاةُ 15 - 16 : اللَّهُ أَكْبَر . اللَّهُ أَكْبَر . 17 : لَاإِلهَ إِلَّا اللَّهُ . 2 - اما شهادت به ولايت وامارت امير مؤمنان على عليه السلام يعنى گفتن « أَشْهَدُ أَنَّ عَلِيّاً وَلِىُّ اللَّه » ، چنان كه فقها گفته‌اند ، جزء اذان و اقامه نيست ولى مكمّل شهادت به رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله مىباشد وامروز از شعارهاى ويژهء شيعيان محسوب مىشود ، پس بهتر است كه به قصد رجاء « 1 » مطلوبيت ، انجام شود . 3 - اگر مؤذن ، « حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ » و « حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ » را به منظور گرد آمدن مؤمنين وترغيب آنان براى اقامهء نماز ، بيش از دوبار تكرار كند اشكال ندارد ولى آن تعداد زائد از دوبار ، جزء اذان محسوب نمىشود . 4 - براى مسافر جايز است كه هر فصلى از فصول اذان و اقامه را تنها يك بار بگويد اما براى كسى كه عجله دارد ، تنها در اذان جايز است كه هرفصل را يك بار بگويد ولى در اقامه مشكل است مگر اينكه آن را به « قصد رجاء » بجا آورد .
هامش
( 1 ) - اصطلاح « قصد رجاء » درفقه زياد تكرار مىشود . معناى آن اين است كه شخص مكلف ، اين‌عمل را به قصد اينكه بطور قطعى وصد درصد مطلوب شارع باشد ، بجا نمىآورد بلكه صرفاً به رجا واميد اينكه مطلوب شارع باشد وبرانجام دادن آن پاداش و ثواب داده شود ، انجام مىدهد .