هفتم - سجود
قرآن كريم :
1 - ( يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ارْكَعُوا وَاسْجُدُوا وَاعْبُدُوا رَبَّكُمْ وَافْعَلُوا الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ) « 1 » .
« اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، ركوع كنيد و سجود بجا آوريد و پروردگار خود را عبادت نماييد وكارخير انجام دهيد ، شايد رستگار شويد . »
سجده ، تعبير وبيانى از منتهاى خضوع ، فرمانبردارى ومطيع بودن است . هنگاميكه انسان به سجده مىافتد ، اين حالت ، باحقيقت ذات وهستى او كاملًا هماهنگى دارد زيرا حقيقت وجود انسان ، عين فقر ، ناتوانى ونياز به پروردگار عزيز ومقتدر است و از اين رو ، انسانِ درحال سجده ، بسيار نزديكتر به مقام عبوديت است تاحالات ديگر . شخص مؤمن باسجدهء خود ، حقيقت ايمان وتسليم بودن خود در برابر ذات حق را به نمايش مىگذارد .
هامش
( 1 ) - سورهء حجّ ، آيهء 77 .