تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام نماز (فارسى) — صفحة 116

مساهمون:

ص١١٦
به اتمام رساند . 18 - اگر بخاطر بيمارى ياعلت ديگر نتواند آرامش وطمأنينهء خود را در ركوع حفظ كند ، اشكال ندارد ولى براو واجب است كه ذكر واجب را قبل از خارج شدن از حالت ركوع ، تكميل كند .

سر برداشتن و بلند شدن از ركوع :

19 - جايز نيست نمازگزار از حالت ركوع ، مستقيماً به سجده رود بلكه واجب است سر راكاملًا از ركوع بردارد و در حال ايستاده ، بدن او آرام بگيرد ، سپس از حالت قيام به سجده رود ، اگر عمداً اين ترتيب را ترك كند طبق رأى مشهور فقها و بنابر احتياط بايد نماز را اعاده كند .

ركوع اضطرارى :

20 - اگر نمازگزار نتواند ركوع را مطابق باشرايط ياد شده بطور كامل بجاآورد ، بايد آن مقدار را كه در توان دارد ، هرچند باتكيه برعصا ياديوار ياشخص ديگر انجام دهد و به ركوع نشسته منتقل نشود مگر اينكه از ركوع ايستاده ، كاملًا ناتوان باشد . 21 - اگر از ركوع ايستاده باهمهء اشكال واقسام آن عاجز شد ، نشسته ركوع كند و احتياط اين است كه نماز ديگرى هم ايستاده بخواند و براى ركوع آن باسر اشاره نمايد . اما اگر از ركوع نشسته نيز عاجز شد ، در حالى كه ايستاده است باسر براى ركوع اشاره كند ، و اگر از اشارهء باسر هم عاجز بود باهردو چشم اشاره كند به اين ترتيب كه