ترككننده جماعت را قبول نميكنم دعائي وفرو نميفرستم بر وى رحمتي وايشان جهودان امّت تواند واگر بيمار شوند ديدنى مكن ايشان را واگر بميرند حاضر مشو بر جنازة ايشان وراه نميرود بر روى زمين دشمنتر نزد من از ترككننده جماعت يا محمد ترككننده جماعت را امر كردهام هر صاحب نفسي را وروحي را كه بر وى لعنت كند وترككننده جماعت بدتر است از شارب الخمر واز آنكه منع ميكند طعام را از مردمان واز آنكه ميكشد مردمان را بغير حق واز خورنده سود وترككننده جماعت را نيست در بهشت هيچ نصيبي وأو بدتر است از گور شكاف ومخنّث وبدتر است از بدگوى وبدتر است از گواه دهنده دروغ يا محمد هر كه بميرد در حالي كه دورى كند از جماعت داخل گردانم أو را در دوزخ
فصل نهم در آنچه سنت گفتن آن وقت داخلشدن مسجد ووقت بيرون آمدن از آن ودر ذكر عقوبت خواب كردن در مسجد ودر ثواب روشن كردن چراغ در آن در شب
( 1 ) فرمود خداى تعالى در سورة توبه
إِنَّما يَعْمُرُ مَساجِدَ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَأَقامَ الصَّلاةَ وَآتَى الزَّكاةَ وَلَمْ يَخْشَ إِلَّا اللَّهَ فَعَسى أُولئِكَ أَنْ يَكُونُوا مِنَ الْمُهْتَدِينَ
عمارت نميكند مسجدهاى خدا را مگر آنكه گرويده باشد بخدا وروز قيامت وبپايدارد نماز را وبدهد زكاة را ونترسد مگر از خداى پس شايد كه آن گروه باشند از راه يافتگان وبود پيغمبر ( ص ) كه چون داخل مسجد ميشد پيش ميگذارد پاى راست خود را وميفرمود
بسم اللَّه وعلى اللَّه توكّلت ولا حول ولا قوّة الّا باللَّه العلىّ العظيم
وچون بيرون مىآمد پيش ميگذارد پاى چپ خود را وميفرمود
بسم اللَّه أعوذ باللَّه من الشيطان الرّجيم
بعد از آن فرمود