و روزى كه بخواند ايشان را ، پس گويد : كجااند بتان ( 1 ) همبازان ( 2 ) من آنان كه بوديد ( 3 ) شما مىگفتيد و دعوى مىكرديد ( 4 ) .
و بيرون آريم ( 5 ) از هر امّتى گواهى پيغامبرى ، پس گوييم ( 6 ) ما بياريد ( 7 ) حجّت شما ( 8 ) ، پس بدانند ( 9 ) كه حقّ خداى راست و گم شود ( 10 ) از ايشان آنچه بودند دروغ فرا مىبافتند ( 11 ) .
بدرستى كه قارون ( 12 ) بود از قوم موسى ، افزونى جست بر ايشان و بداديم ما او را از گنجها چندان كه كليدهاى آن گران بار كردى ( 13 ) چهل كس را ( 14 ) خداوندان نيرو چون گفت او را گروه ( 15 ) او ، شاد مشو ( 16 ) كه خداى تعالى دوست ندارد شادى كنندگان را ( 17 ) .
و بجوى ( 18 ) در آنچه بداد تو را خداى سراى واپسين ( 19 ) و فراموش مكن نصيب خود از اين جهان ، و
هامش
( 1 ) . همهء نسخه بدلها : ندارد .
( 2 ) . آط ، آج ، لب ، آل : انبازان ، آب ، مش : شريكان .
( 3 ) . آط : بودى / بوديد .
( 4 ) . آط : مىكردى / مىكرديد .
( 5 ) . آط ، آج ، لب ، آل : باز گرفتيم ، آب ، مش : بكشيديم .
( 6 ) . آط ، آب ، مش : گفتيم ، آج ، لب ، آل : پس گفتيم .
( 7 ) . آط : به يارى / بياريد .
( 8 ) . آب ، مش : دليل خود را .
( 9 ) . آط : بدانستند .
( 10 ) . آب ، مش : گمراه شد .
( 11 ) . آط : آنچه فرا مىبافند ، آج ، لب ، آل : آنچه بودند كه فرا مىبافتند ، آب ، مش : آنچه افترا مىكردند .
( 12 ) . اساس : قرون .
( 13 ) . آط : گران بكردى ، آج ، لب ، آل : گران بود .
( 14 ) . آط : بكردى جماعت ، آب ، مش : كردى جماعتى را .
( 15 ) . آط ، آل : گفت قومش را ، آج ، لب : گفت موسى قومش را .
( 16 ) . آط : بطرمكنى ، آب ، مش : شادان مباش ، آج ، لب ، آل : شاد مباش .
( 17 ) . آب ، مش : مردان شادان .
( 18 ) . آط ، آب ، آج ، لب ، آل ، مش : طلب كن .
( 19 ) . آط ، آج ، لب : باز پسين .