بياريم آن را و بس باديم ( 1 ) ما شمار كننده .
[ 31 - ر ]
بداديم موسى را و هارون را بيان و روشناى ( 2 ) و يادگارى پرهيزگاران را .
آنان كه ترسند از خداى ( 3 ) در نهان ، و ايشان از قيامت ترسان باشند .
اين قرآنى است با بركت كه ما فرو فرستاديم آن را ، شما آن را منكرى !
قوله تعالى : * ( وَما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ ) * - الاية ، « من » اوّل ابتداى غايت راست ، و دوم زيادت است لتأكيد النّفى . حق تعالى گفت : ما نفرستاديم از پيش تو هيچ پيغامبرى ( 4 ) . * ( إِلَّا نُوحِي ) * ( 5 ) * ( إِلَيْه ) * ، اهل كوفه خواندند : الَّا نوحي اليه ، به « نون » و كسر « حا » على اضافة الفعل الى اللَّه تعالى على الجمع على وجه التّعظيم ، الَّا و ما وحى كرديم به او . و باقى قرّاء يوحى خواندند ، به « يا » و فتح « حا » على الفعل المجهول ، الَّا وحى كردند به او ( 6 ) . * ( أَنَّه لا إِله إِلَّا أَنَا ) * ، ضمير راجع است با شأن و كار ، يعنى انّ الامر و الشّأن ، كار و شأن چنان است كه جز من خداى نيست .
* ( فَاعْبُدُونِ ) * ، مرا پرستى كه استحقاق عبادت جز مرا نيست .
* ( وَقالُوا ) * ، آنگه حكايت آن كرد كه كافران گفتند ، [ گفت گفتند ] ( 7 ) : اين كافران از جمله مشركان كه گفتند : فرشتگان دختران خداىاند ، و جهودان كه گفتند :
عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّه ( 8 ) . . . ، و ترسايان ( 9 ) گفتند : . . . الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّه ، ( 10 ) .
* ( اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً ) * ، خداى فرزندى بگرفت . * ( سُبْحانَه ) * ، منزّه است او از آن كه او را فرزند باشد . * ( بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ ) * ، بل اين فريشتگان و عزير و عيسى بندگانىاند
هامش
( 1 ) . آب : بسيم ما ، آج ، لب : بسندهايم .
( 2 ) . آط ، آج ، لب : روشناييى .
( 3 ) . آط ايشان ، آب خود ، آج ، لب شان .
( 4 ) . آط : پيغامبر را .
( 5 ) . اساس و ديگر نسخه بدلها : يوحى ، به قياس با متن قرآن مجيد ، تصحيح شد .
( 6 ) . اساس : وحى كرديم ، به قياس با نسخهء آط و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد .
( 7 ) . اساس : ندارد ، از آط ، افزوده شد .
( 10 - 8 ) . سورهء توبه ( 9 ) آيهء 30 .
( 9 ) . آط ، آب ، آز كه .