ايمن شدهاند آنان كه حيلت كردند بديها ( 1 ) كه فرو برد خداى ايشان را به زمين ؟ يا آيد به ايشان عذاب از آن جا كه ندانند ؟
يا بگيرد ايشان را در گشتن ايشان ، نيستند ايشان عاجز كننده ( 2 ) .
يا بگيرد ايشان را بر نقصان ( 3 ) ، خداى شما مهربان و بخشاينده است .
نمىبينند ( 4 ) آنچه آفريده است خداى از چيزى مىفگند سايههاى او از راست و از چپ سجده برنده ( 5 ) خداى را و ايشان ذليل ( 6 ) باشند ؟
و خداى را سجده كند آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است از جبنده ( 7 ) و فرشتگان و ايشان تكبّر نكنند .
مىترسند از خدايشان از بالاى ايشان و مىكنند آنچه فرمايندشان .
گفت خداى : مگيرى دو خداى كه اوست يك خداى ( 8 ) ، از من بترسى .
و او راست آنچه در آسمانها و زمين است ( 9 ) او راست دين هميشه ، از جز خداى ( 10 ) مىترسى ؟
و آنچه هست به شما از نعمت خداى ، از خداست ( 11 ) پس چون به شما رسد رنجى با او گريزى .
هامش
( 1 ) . قم ، آب : به بديها ، آط ، آج ، لب : به بدى .
( 2 ) . قم : عاجز كنندگان .
( 3 ) . قم بدرستى كه .
( 4 ) . آب ، آج ، لب : نبينيد .
( 5 ) . قم : سجده كننده ، آب : برند .
( 6 ) . قم : ذليلان .
( 7 ) . كذا ، در اساس و آط و لب ، قم ، آب ، آج : جنبنده .
( 8 ) . قم : خداى است يكى .
( 9 ) . قم : آسمانهاست و در زمين ، آط ، آب ، آج : در آسمانهاست و در زمين است .
( 10 ) . قم : پس جز از خداى .
( 11 ) . قم : نعمتى از خداى است .