تا ميل كنند زن او دلهاى آنان كه نگرويدند بدان جهان ( 1 ) و تا پسندند و تا بكنند آنچه خواهند كردن ( 2 ) .
جز خداى بجويم حكم كننده ( 3 ) و اوست آن كه بفرستاد زى شما كتاب پيدا كرده ( 4 ) و آنان كه بداديم ايشان را كتاب ، مىدانند بدرستى كه ( 5 ) فرستاده است از پروردگار براستى ( 6 ) ، پس مباش از گمان مندان ( 7 ) .
و تمام شد سخن پروردگار براستى و درستى ( 8 ) ، نيست گرداننده مر سخنان او را و او شنوا و داناست .
و اگر فرمان برى بيشتر ( 9 ) آن كه در زميناند گمراه كنند از راه خداى ، پس روى نمىكنند مگر گمان را . [ و نيستند ] ( 10 ) ايشان مگر كه دروغ مىگويند .
كه پروردگار تو اوست داناتر بدان كه گمراه شدند ( 11 ) از راه او و او داناست ( 12 ) به راه يابندگان ( 13 ) .
* ( وَلَوْ أَنَّنا نَزَّلْنا ) * ، عبد اللَّه بن عبّاس گفت : آيت در شأن آن جماعت كفّار
هامش
( 1 ) . مج ، وز ، لت : به سراى باز پسين .
( 2 ) . عبارت اخير در اساس مغشوش بود ، از مج آورده شد .
( 3 ) . مج ، وز ، لت : حاكمى .
( 4 ) . مج ، وز ، لت ، آج ، لب : قرآن را جدا كرده .
( 5 ) . مج ، وز ، لت آن .
( 6 ) . وز ، لت : بدرستى .
( 7 ) . مج ، وز ، لت : از جملهء شك كنندگان .
( 8 ) . مج ، وز ، لت : و انصاف .
( 9 ) . مج ، لت : بيشترينه .
( 10 ) . اساس : ندارد ، از مج افزوده شد .
( 11 ) . مج ، وز : گمره شود .
( 12 ) . مج ، وز ، آج ، لب ، لت : داناتر است .
( 13 ) . مج ، وز ، لت : به راه يافتگان ، به راه راست يافتگان .