داشتند ايات ما را ، برسد به ايشان عذاب به آنچه برون آمده باشند از فرمان خدا ( 1 ) .
بگو ( 2 ) نمىگويم شما را كه [ نزديك من است خزينههاى خداى و نمىدانم غيب و نمىگويم شما را كه ] ( 3 ) من فرشتهام نمىكنم پسر وى مگر آنچه را وحى كنند ( 4 ) به من ، بگو راست باشد كور و بينا ، انديشه نمىكنيد !
و بيم كن ( 5 ) به او آنان را كه بترسند كه حشر كنند ( 6 ) ايشان را با خداى ايشان ، نيست ايشان را جز او يارى و نه شفيعى ، مگر بترسند اينان .
مران آنان را كه خوانند خدايشان را ( 7 ) بامداد و شبانگاه . مىخواهند رضاى ( 8 ) او نيست بر تو از شمار ايشان چيزى . و نيست از شمار تو بر ايشان چيزى .
برانى ايشان را ، باشى از جملهء ظالمان ( 9 ) .
[ 72 - ر ]
همچنين بيازموديم ( 10 ) . بهرى را از ايشان به برخى تا گويند ايناناند كه منّت نهاد خداى بر ايشان از ميان ما ؟ نيست خداى داناتر به سپاس دارندگان ؟
هامش
( 1 ) . مج ، وز ، مت : ما .
( 2 ) . مج ، وز ، مت كه .
( 3 ) . اساس : ندارد ، با توجّه به مج افزوده شد .
( 4 ) . اساس : كند ، با توجّه به مج ، وز تصحيح شد .
( 5 ) . مج ، وز ، مت ، لت : بترسان .
( 6 ) . لت : برانگيزانند .
( 7 ) . مج ، وز ، مت بر ، لت به .
( 8 ) . مج ، وز ، مت ، لت : روى .
( 9 ) . مج ، وز ، مت ، لت : بيدادگران .
( 10 ) . بم : بياموزيم .