كه انبيا و اولياء شدند از عذاب خداى ايمن شود .
ابو النّجم القرشىّ الصّوفيّ گفت : روزى در طوافگاه مىگرديدم ، گفتم : بار خدايا ! تو گفته اى در كتاب مجيد خود كه : * ( وَمَنْ دَخَلَه كانَ آمِناً ) * ، هر كه در اين جا آيد ايمن شود . بار خدايا ! از چه ايمن شود ؟ هاتفى از پس پشت من آواز داد ( 1 ) : من النّار ، از آتش باز نگريدم ( 2 ) كس را نديدم . بيان اين قول آن است كه أنس مالك روايت كرد از رسول - عليه السلام - كه او گفت : هر كه او در حرمى از اين دو حرم - كه حرم خدا و حرم رسول است - بميرد ، روز قيامت خداى تعالى او را از ايمنان بر انگيزد ( 3 ) .
و در خبر است كه : رسول - عليه السلام - گفت : فردا ( 4 ) قيامت خداى تعالى فرمايد تا اطراف حجون و بقيع گيرند ، و آن گورستانهاى مكّه و مدينه است ، و در بهشت افشانند .
و عبد اللَّه مسعود روايت كرد كه : رسول - عليه السلام - بر كناره صحراى مكّه - كه امروز گورستان است - و آنگه هنوز گورستان نبود - گفت : از اين بقعه و از اين حرم فرداى قيامت هفتاد هزار مرد را بر انگيزند كه ايشان را بى حساب به بهشت برند ، كه هر يكى از ايشان هفتاد هزار گناهكار را شفاعت كنند ( 5 ) ، و رويهايشان چون ماه باشد شب چهارده ( 6 ) .
انس بن مالك ( 7 ) روايت كند از رسول - عليه السلام - كه گفت : هر كه بر گرماى مكّه صبر كند [ يك ساعت ] ( 8 ) از روز آتش دوزخ از او دور شود دويست ساله ( 9 ) ، و بهشت در ( 10 ) نزديك شود صد ساله راه .
وهب منبّه گفت : در توريت نوشته است كه خداى تعالى روز قيامت هفصد ( 11 )
هامش
( 1 ) . مب ، مر كه .
( 2 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر : باز نگريستم .
( 3 ) . مب ، مر : بر انگيزاند .
( 4 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر : فرداى .
( 5 ) . دب ، مر : كند .
( 6 ) . دب ، آج ، لب ، فق ، مب ، مر : چون ماه شب چهارده ، مر بود .
( 7 ) . وز ، دب ، آج ، لب ، فق ، مب ، مر : انس مالك .
( 8 ) . مج : ندارد ، از وز افزوده شد .
( 9 ) . وز ، دب ، آج ، لب ، فق ، مب ، مر راه .
( 10 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر : ندارد ، دب : به او .
( 11 ) . مب ، مر : هفتصد .