اما دو عصمت : يكى ( 1 ) از شيطان ، و يكى ( 2 ) از نيران ، هر يكى از چيزى . عصمت شيطان ، من
قوله - عليه السّلام : و يصفد ( 3 ) فيه مردة الشيطان
، و عصمت نيران قوله ( 4 ) :
و يغلق ( 5 ) فيه ابواب النيران .
امّا دو نعمت : فتح الجنان و روح الجنان ، درهاى بهشت بگشايند و دلها را راحت دهند .
امّا دو رخصت : رخصت افطار در حقّ مسافر و بيمار .
امّا دو كرامت : اضافة الصّوم اليه في قوله : الصوم لي ، و : طيب خلوفهم لديه ، يك كرامت آن كه روزه را به خود اضافت كرد كه روزه مراست ( 6 ) و من جزا دهم به آن ، و كرامت دوم آن كه ، رسول - عليه السّلام - گفت : بوى دهن روزه دار بنزديك خداى از بوى مشك خوشتر ( 7 ) است .
امّا دو بشارت : ارادت يسر و نفى عسر في قوله [ 225 - ر ] : * ( يُرِيدُ اللَّه بِكُمُ الْيُسْرَ وَلا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ ) * .
امّا دو بركت : بركت نور و بركت سحور ،
قوله ( 8 ) - : تسحروا فان فى السحور بركة .
امّا دو شب : شب بدر و شب قدر .
امّا دو هديّه : يكى آن كه در آن حال كه خفته باشد عبادتش مىنويسند ، دوم آن كه خاموشى از او ( 9 ) به تسبيح برگيرند ( 10 ) ، و هو
قوله - عليه السّلام : نوم الصائم عبادة ، و صمته تسبيح ، و عمله مضاعف ، و دعاءه مستجاب .
امّا دو فرحه : يكى بنزديك افطار ( 11 ) ، يكى بنزديك لقاى ملك جبّار ، و هو
قوله - عليه السّلام : للصائم فرحتان فرحة عند افطاره و فرحة عند لقاء ربه ( 12 )
، گفت : روزه دار را دو خرّمى بود : يكى آن جا كه روزه گشايد ، و يكى آن جا كه با پيش خداى
هامش
( 1 ) . همهء نسخه بدلها : عصمتى .
( 2 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر : عصمتى .
( 3 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر : تصفّد .
( 4 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر : ندارد .
( 5 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر : تغلق .
( 6 ) . مب : روزه از براى من است .
( 7 ) . مب : خوشبوتر .
( 8 ) . همهء نسخه بدلها : فى قوله عليه السّلام .
( 9 ) . مر : وى را .
( 10 ) . مب : خاموشى روزه دار را به تسبيح قبول كنند .
( 11 ) . دب ، مب و .
( 12 ) . اساس : لقائه ، با توجّه به مج و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد .